นิทรรศการแสดงภาพถ่ายของกลุ่มศิลปินหน้าใหม่จาก วิทยาลัยนานาชาติ มหาวิทยาลัยศิลปากร เผ่าทอง เจริญสุข, ฟ้าอร มงคลรัตน์  และ บุษบง ไชยนันทน์ ที่นำเสนอสภาวะตรงกลางระหว่างจุดเริ่มต้นกับจุดจบของบางสิ่ง โดยที่ในช่วงแรกก็ให้ความรู้สึกทั้งกลัวและตื่นเต้น และระหว่างทางไปถึงจุดจบ ก็ต้องปะทะกับบรรดาความรู้สึกต่าง ๆ มากมายที่คาดเดาไม่ได้  ทั้งความหวาน หรือแม้กระทั่งความหวานที่แปรเปลี่ยนเป็นรอยน้ำตา

 

---

 

 

นิทรรศการจัดแสดงนวัตกรรมสื่อสารนิพนธ์ โดยนิสิตชั้นปีที่ 4 วิทยาลัยนวัตกรรมสื่อสารสังคม สาขาภาพยนตร์และสื่อดิจิทัล มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ที่จัดหนังสั้นทำโดยนักศึกษาให้เราได้รับชมกัน 5 วันเต็ม โดยรอบชมภาพยนตร์แต่ละเรื่องจะถูกสับเปลี่ยนกัน⁣ เพื่อให้สามารถวางแผนการรับชมได้อย่างสะดวก⁣

 

---

 

 

นิทรรศการที่รวบรวมคริสตัลกว่า 20 ชิ้น ที่พบในสหรัฐอเมริกา เปรู บราซิล อุรุกวัย ฝรั่งเศส อินเดีย และอินโดนีเซีย โดยคอลเลกชันที่จัดแสดงนี้ใช้เวลาสะสมมานานกว่า 15 ปี โดย โรเบิร์ต แม็คคลาวด์ นักธรณีวิทยาและเจ้าของ Agata Gallery โดยคริสตัลที่นำมาจัดแสดงในงานนี้ คาดว่าผ่านกระบวนการสร้างสรรค์ของธรรมชาติมา 30,000 ถึง 200 ล้านปี ซึ่งผู้ชมจะได้สัมผัสกับชิ้นงานศิลปะอันงดงามที่ธรรมชาติเสกสรรค์ขึ้นมา และตื่นตาตื่นใจไปกับรูปทรงของหินทรายเหลว 

 

---

 

 

พิธีเปิดนิทรรศการ Die schöne Heimat (ดี-เชินเน-ไฮมัต) หรือ บ้านเกิด เมืองใด เรือนใจ เมืองงาม ในวันพฤหัสบดีที่ 30 ก.ค.นี้ นิทรรศการจัดแสดงผลงานของ สมบูรณ์ หอมเทียนทอง ศิลปินไทยผู้สั่งสมประสบการณ์ชีวิตและการทำงานศิลปะอยู่ในประเทศเยอรมนีกว่า 30 ปี สะท้อนประสบการณ์ ความรู้สึกที่อาศัย เติบโต และทำงานอยู่ต่างวัฒนธรรมทั้งสองประเทศ คือ ไทย-เยอรมัน จนเกิดความผูกพันทั้งในด้านชีวิต การบ่มเพาะแนวคิดและสร้างงานศิลปะ ความรู้สึกหลากหลาย

 

---

 

 

 

นิทรรศการจัดแสดงผลงานล่าสุดของศิลปินการเมือง Headache Stencil ที่มักนำเสนอผลงานในรูปแบบของกราฟฟิตีและสตรีตอาร์ตเพื่อวิพากษ์วิจารณ์สังคม โดยในวันศุกร์ที่ 31 ก.ค.ที่จะเป็นวันเปิดงาน ศิลปินจะมานั่งพูดคุยถึงประสบการณ์และแรงบันดาลใจในการสร้างสรรค์ผลงานที่สะท้อนสังคม ในงานนี้ยังมีวง Srirajah Rockers มาร่วมขับกล่อมบทเพลงเสียดสีการเมืองให้เราฟังด้วย

 

---

 

 

 

นิทรรศการโดย ลาภินี บุษยาสกุล (นาเดีย) สะท้อนประสบการณ์ช่วงหนึ่งที่ศิลปินต้องเผชิญกับความเหงาและความเศร้า จึงหาทางออกจากด้วยการใช้เวลาอยู่กับสัตว์เลี้ยง วาดรูป และอยู่กับธรรมชาติ เมื่อจิตใจของศิลปินได้รับการเยียวยาจากการทำงานศิลปะ ศิลปินจึงได้มองเห็นว่า คนรอบตัวเธอรักนั้นก็มีความทุกข์ไม่ต่างกัน จึงหวังให้ผลงานศิลปะนี้ เป็นเสมือนสิ่งที่จะช่วยปลอบประโลมจิตใจ ทั้งของตนเองและของพวกเขาเหล่านั้นเช่นกัน ไม่มากก็น้อย

 

---

 

 

นิทรรศการจัดแสดงผลงานเดี่ยวของ Pong Songsai ที่ได้แรงบันดาลใจมาจากประสบการณ์การเดินไปตามตรอกซอกซอยของศิลปิน แล้วได้พบเจอกับผู้คน ร้านค้า และบ้านของชาวบ้านที่น่าสนใจบ่อย ๆ โดยที่ผู้คนหรือสถานที่เหล่านี้ก็ล้วนมีเอกลักษณ์เฉพาะตัว รวมไปถึเเสน่ห์ในแบบของแต่ละคน แต่ละแห่ง

 

---

 

 

เวิร์กชอปจากคณะ B-Floor Theatre ที่นำการแสดงมาใช้ในการบำบัดอารมณ์ที่ขุ่นมัว หลังจากที่หลายคนต้องอยู่บ้านกันมานานหลายเดือน อารมณ์ที่สะสมแปรปรวน ระหว่างวิกฤติโควิดที่เกิดขึ้น ก็อาจยังคั่งค้างและไม่หายไปไหน ทางทีมจึงชวนเราไปปลดปล่อยร่างกายและอารมณ์ ผ่านการเวิร์กชอปที่จะพาเราไปเข้าใจจุดกำเนิดของอารมณ์ความรู้สึกและระบายคลายมันออกมา ผู้เข้าร่วมจะได้เรียนรู้อารมณ์ต่าง ๆ ทั้ง 9 ประเภทอารมณ์ ความกล้า ความรัก ความกลัว ความเศร้า ความขยะแขยง ความขบขัน ความตื่นเต้น ความโกรธ และ ความว่างเปล่า

 

---

 

 

ถึงเวลาออกจากโลกออนไลน์ มาเจอกันที่งานคอนเสิร์ตแบบจริง ๆ จัง ๆ โดยชาว Seen Scene Space ที่ชวนเรามาพบกับศิลปินไทยที่เรานึกถึงในบรรยากาศนิวนอร์มอล เว้นระยะห่างแบบโซเชียลดิสแทนซ์ จะเต้นจะโยก ทำได้เต็มที่ของเราเอง โดยเขาแบ่งเป็นหลายคอนเสิร์ต ให้เราเลือกไปเจอศิลปินที่เราชื่นชอบได้เลย โดยวันเสาร์นี้ก็เตรียมตัวไปจอยกับศิลปินชุดที่ 4 อย่าง INSPIRATIVE, Moving and Cut และ Laika

 

---

 

 

งานอ่านกวีที่ความเป็นอื่นมารวมตัวกันโดยนัดหมาย สังคมและโลกปัจจุบัน มีหลายปัจจัยที่คอยขับไล่ให้เรารู้สึกแปลกแยกไปจากผู้คน บางเวลาทำให้รู้สึกว่า เราไม่เคยเห็นและไม่รับรู้ (รวมถึงไม่ยอมรับรู้) ความเป็นไปในบางแง่มุมของกันและกันมาก่อนเลย การมาถึงของเชื้อไวรัสโควิด สร้างกฎหมู่เรียกร้อง "ระยะห่าง" ชนวนเหตุให้หลายความสัมพันธ์ทวีคูณความแปลกหน้า เพื่อที่จะตอกย้ำว่า "เราไม่ได้เป็นอะไรกันเลย" นอกจากเป็นอื่นไปจากกันเท่านั้น ถิ่นที่อยู่ของบทกวีในโลกวรรณกรรม ณ ประเทศแห่งนี้ ยังคงหลงวนในทางแพร่งแห่งภาพร่าง หลังจากแช่ปลักโคลนหนืดเหนียวนานพอ

 

เพตรา วิเศษรังสี และ พนา เพชรสัมฤทธ์ ตั้งใจสร้างพื้นที่ให้บทกวีทุกบท พื้นที่ที่คุณจะได้แลกเปลี่ยนความคิดเห็นร่วมกันในรูปแบบของบทกวี ด้วยมาตรฐานงานแบบนิวนอร์มอล ที่คำนึงถึงความปลอดภัยทางสุขภาพของผู้ร่วมงานเป็นสำคัญ แม้จะถูกเขียนด้วยความรู้สึกว่า "ไม่น่ามีที่ใดที่เหมาะกับมัน" "ไม่กล้าอ่านให้ใครฟัง" "นี่พอเรียกว่าบทกวีได้หรือเปล่า" - ไม่ว่าบทกวีเหล่านั้นจะเคยถูกทิ้งจากที่ไหน แต่ที่ซึ่งความเป็นอื่นมารวมตัวกันโดยนัดหมาย ดาดฟ้าแห่งนั้น บทกวีของคุณจะไม่เป็นอื่น!

 

---

 

 

นิทรรศการแสดงผลงานของ ภาวเดช สายสมบูรณ์ และ มรุเดช มุกดา สะท้อนการแข่งขันของโลกธุรกิจที่สูงขึ้นตามความก้าวหน้าของเทคโนโลยีและตอบสนองความต้องการของมนุษยชาติ ทำให้ทรัพยากรลดน้อยลง ด้วยจำนวนประชากรที่เพิ่มมากขึ้น ซึ่งการมองข้ามความสำคัญของสิ่งแวดล้อม ทำให้เกิดการคาดการณ์ถึงโลกอนาคตที่เลวร้าย สิ่งเหล่านี้ล้วนแล้วเป็นเรื่องที่เราต้องตระหนักถึง เพื่อให้เห็นถึงผลเสียในปัจจุบันที่จะส่งผลต่อโลกอนาคตที่ไม่สามารถคาดการณ์ได้

 

---

 

 

นิทรรศการเดี่ยวครั้งที่ 2 ของ ผดุงศักดิ์ เขียวผ่อง ด้วยจังหวะของศิลปินที่ได้เข้ามาใช้ชีวิตในเมือง งานจึงมีเนื้อหาเกี่ยวข้องกับเรื่องของสังคมมนุษย์ โดยศิลปินสนใจในเรื่องสมมุติสัจจะ สิ่งสมมุติที่มนุษย์สร้างขึ้นเช่น การเมือง ประเพณี วัฒนธรรม โดยศึกษาผ่านมรดกทางประวัติศาสตร์ มุ่งประเด็นในการกระเทาะเปลือกสังคม ศิลปินเน้นไปในการเล่าเรื่องของภาวะโลก ด้วยมุมมองจากจินตนาการของศิลปินเอง ผ่านสัญลักษณ์ คน สัตว์ สิ่งของทั้งที่มีอยู่จริงและไม่มีจริง

 

ศิลปินนำเสนอลักษณะของเกาะยูโทเปียที่สร้างขึ้นบนโต๊ะความคิด วัตถุบนโต๊ะที่แสดงถึงเรื่องราวตามเนื้อหาสมมุติฐานของศิลปินที่พยายามแทรกสัญลักษณ์แทนภาวะของความเป็นจริง อาจพูดได้ว่าเป็นพื้นที่การสนทนาระหว่างตัวตนที่มีอิทธิพลจากความทรงจำและจินตนาการ ถ่ายทอดผ่านทัศนคติที่ต้องการสร้างเกาะยูโทเปียให้เกิดขึ้น พื้นที่ที่เปรียบเสมือนศิลปินเป็นพระเจ้าในงานที่สามารถสร้างหรือลบทุกสิ่งได้ในโลกส่วนตัวของศิลปินเอง