ฮัลโหลเทสต์ ฮัลโหลเทสต์ สวัสดีเสียงตามสาย ดีเจซอยมิลค์มาประจำการสเตชัน ขอรับหน้าที่มาชวนทุกท่านมาเก็บตก 10 อัลบัมเพลงที่เราชอบฟังตลอดเดือนมี.ค.ที่ผ่านมา เพื่อให้ดนตรีช่วยปลอบประโลมจิตใจอันแสนห่อเหี่ยวของเรา ที่ส่วนหนึ่งก็เป็นผลมาจากสถานการณ์ไวรัสระบาดในช่วงนี้ และอีกส่วน (ใหญ่) นั้นมาจากความเพลียใจกับการจัดการและบริหารของใครบางคน (ที่จริงก็หลาย ๆ คน)
เอาล่ะ ชีวิตต้องก้าวต่อไป เพลงก็ต้องฟังกันต่อไป กัดฟัน เปิดหู แล้วไปดู 10 อัลบัมที่เราหยิบมาพูดถึงกันเลย
The Weeknd - After Hours
อัลบัมเปี่ยมคุณภาพจากเจ้าพ่อเพลงซินธ์อาร์แอนด์บีแห่งยุค อาเบล แมกโคเนน เทสเฟย์ หรือที่เรารู้จักกันในชื่อ The Weeknd ที่ได้รับเสียงตอบรับอย่างดีจากหลายสำนัก ในแง่ของการเติบโตทางดนตรีที่ยังคงกลิ่นอายเรโทรอาร์แอนด์บีที่เป็นลายเซ็นของของ The Weeknd ไว้ได้อย่างดี แต่ถ้าอัลบัมก่อน ๆ ของเขาเป็นเพลงที่เราเอาไว้เปิดโยกกันเบา ๆ ในปาร์ตี้ After Hours อัลบัมนี้น่าจะเป็นเพลงอาฟเตอร์ปาร์ตี้ ที่พาเราไปสำรวจท้องถนนอันเงียบงันและน่ากลัวในค่ำคืนหลังผับบาร์เลิก After Hours โชว์ด้านที่ดาร์กขึ้นและนิ่งขึ้นของ เดอะ วีกเอนด์ โดยมี In Your Eyes เป็นเพลงที่สะท้อนถึงคอนเซปต์ของอัลบัมที่มีความเข้มข้นขึ้น แต่เพลงที่เราชอบที่สุดในอัลบั้มก็ขอยกให้ Blinding Lights ที่โดดเด่นด้วยบีตสนุก ๆ คีกคัก และกลิ่นอายดนตรียุค 80 สมัยที่พ่อแม่เราน่าจะออกไปเต้นจีบกัน
Dua Lipa - Future Nostalgia
อัลบัมที่ 2 ของดีว่าสาวคนล่าสุดของวงการเพลง ดัว ลิปา ที่ขอพลิกแนวจากอัลบัมก่อนที่เป็นสไตล์ดรีมป็อป มาจับทางดนตรีแดนซ์ป็อป ที่ผสมกลิ่นอายความเรโทรแบบดนตรีดิสโก้ในผับยุค 80 แบบเปิดฟังทั้งอัลบัมแล้ว อยากโทรชวนแก๊งเพื่อนมาเปิดฟลอร์ด้วยกันเลยอะ เพลงโปรโมตในอัลบัมนี้อย่าง Break My Heart และ Future Nostalgia ก็สะท้อนคอนเซปต์ที่เน้นชวนแก๊งสาวออกมาเต้นได้เป็นอย่างดี และต้องขอยกนิ้วให้กับการผสานสไตล์เฮาส์มิวสิกกับแนวดนตรีป็อปในยุคปัจจุบันออกมาได้อย่างกลมกล่อม แต่เพลงที่เราประทับใจเป็นการส่วนตัวในอัลบัมนี้ก็ขอยกให้กับ Good in Bed ที่มีเนื้อเพลงสุดจั๊กจี้และจังหวะดนตรีที่เหมาะเปิดฟังสบาย ๆ ในบ้านช่วงนี้
Childish Gambino - 3.15.20
ในค่ำคืนของวันที่ 15 เดือน 3 ปี 2020 ที่คนทั้งโลกกำลังตื่นตระหนกกับสถานการณ์การแพร่ระบาดของไวรัสที่ยังควบคุมไม่ได้ Childish Gambino ที่ปีที่แล้วเพิ่งปล่อยเพลงและมิวสิกวิดีโอสุดเดือดอย่าง This is America มาฟาดใส่คนอเมริกัน และจุดไฟให้ประเด็นเรื่องสีผิวในอเมริกาเดือดขึ้นไปอีกขั้น กลับเลือกช่วงเวลานี้ในการปล่อยผลงานอัลบัมล่าสุดของเขาผ่านเว็บไซต์ donaldgloverpresenta.com ในรูปแบบของเพลงลูปที่เล่นเพลงทั้งอัลบัมแบบไร้รอยต่อ ก่อนที่จะถูกลบออกไปจากเว็บไซต์ในวันรุ่งขึ้น ซึ่งแฟนของแรปเปอร์และนักแสดงหนุ่มคนนี้ก็รู้กันดีกว่านี่จะเป็นอัลบัมสุดท้ายของเขาภายใต้ชื่อ Childish Gambino ตามที่เจ้าตัวเคยประกาศไว้ แต่แทนที่เจ้าตัวจะทำผลงานสั่งลาออกมาให้อลังการ ทิ้งทวน อัลบัมกลับตั้งชื่อง่าย ๆ ด้วยตัวเลขวันที่ปล่อยเพลงนี่แหละ ส่วนเพลงก็ตั้งชื่อเป็นชุดตัวเลขต่าง ๆ ที่แฟน ๆ ต้องไปแกะโค้ดกันเองว่าหมายถึงอะไร และแม้ว่าอัลบัมนี้จะได้คนดังของวงการดนตรีตบเท้ามาร่วมงานกันเพียบ ไม่ว่าจะเป็น แอริอานา แกรนเด, แคดจ์ยา โบเนต์ หรือ 21 Savage แต่ก็ไม่ได้ขึ้นเครดิตหรือขึ้นชื่อฟีเจอริงใด ๆ แถมก็เป็นสีขาวโพลนไร้ภาพอย่างที่เห็นกัน (ไม่ใช่ว่าเน็ตของท่านไม่โหลดภาพแต่อย่างใด)
3.15.20 เลยดูเหมือนเป็นอัลบัมที่เจ้าตัวพร้อมที่จะปลดเปลื้องตัวเองจากชื่อ Childish Gambino แล้ว อย่างไรก็ตาม แต่ละแทร็กก็ยังเปี่ยมด้วยคุณภาพและสะท้อนให้เห็นทิศทางการทำดนตรีใหม่ ๆ ของ Childish Gambino และยังวิพากษ์สังคมอเมริกันได้อย่างเผ็ดร้อนเช่นเคย แทร็กที่เราชอบที่สุดขอยกให้ 12.38 ที่เจ้าของเพลงได้กลับมาร่วมงานกับเพื่อนแรปเปอร์ 21 Savage อีกครั้งหลังกอดคอกันไปสร้างความสำเร็จใน This is America มาแล้ว ด้วยโฟลว์การแรปที่ลื่นไหล บวกกับเลเยอร์ของดนตรีที่มีความน่าสนใจให้เรากดฟังบ่อย ๆ เพื่อกระเทาะเปลือกแต่ละชั้น นี่คือผลงานทิ้งทวนที่เด็ดดวงจริง ๆ
NCT #127 - Neo Zone
อัลบัมที่ 2 ของหนึ่งในวงบอยแบนด์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดแห่งยุคเคป็อปเจน 3 นี้ ทำให้เราได้บทเรียนในการฟังเพลงเคป็อปว่า 'อย่าเชื่อเพลงโปรโมต' เพราะแทร็ก Kick It ที่กลายเป็นกระแสในโลกทวิตเตอร์ถึงความแปลกของบีตดนตรีและการเรียบเรียงทางดนตรี และเป็นแทร็กที่วงใช้ในการแสดงโปรโมตตามรายการต่าง ๆ นั้น อาจทำให้เราพลาดของดีที่ซ่อนอยู่ในอัลบัมนี้ แม้ว่าเราจะรู้สึกว่า Kick It เป็นเพลงที่ฟังติดหู และก็ไม่ได้ 'แปลก' อย่างที่คนร่ำลือกัน แต่ก็ต้องยอมรับว่า Kick It ไม่ใช่เพลงสำหรับทุกคน อย่างไรก็ตาม ในขณะที่ Kick It มีบีตที่กระแทกกระทั้นหนักแน่น หลาย ๆ แทร็กในอัลบัมกลับเป็นเพลงสบาย ๆ ฟังเพลิน ตัวอย่างเช่นเพลงที่เราชอบที่สุดในอัลบั้มอย่าง Elevator ที่มีบีตสนุกคึกคักและมีความอินเตอร์มาก ๆ ฟังแล้วแอบได้กลิ่นอายความ บรูโน มาร์ส เบา ๆ เรียกว่า รักเลยล่ะ
Lil Uzi Vert - Eternal Atake
อัลบัมที่ 2 ในชีวิตการทำงานของแรปเปอร์เนื้อหอมผู้เป็นที่รักของเพื่อนร่วมวงการ ที่อัลบัมก่อนหน้านี้เคยได่ The Weekend, แฟร์เรลล์ วิลเลียมส์ และ Oh Wonder มาร่วมแจมมาแล้ว สำหรับคราวนี้ Lil Uzi Vert ก็ยังคงความเดือดแบบมีสไตล์ของเจ้าตัวไว้ได้เป็นอย่างดี ด้วยสไตล์การแรปสุดลื่นไหลที่มาพร้อมกับดนตรีแทรปและโล-ไฟฟังเพลิน ๆ คึกคัก ๆ เหมาะมากสำหรับเปิดกระตุ้นตัวเองให้ตื่นตอนทำงานอยู่บ้านช่วงบ่าย ๆ เพลงที่เราชอบที่สุดก็ขอยกให้ P2 ที่โดดเด่นด้วยดนตรีโลไฟฟังลื่นหูนี่ละกัน
U.S. Girls - Heavy Light
U.S. Girls คือชื่อที่ใช้ในการทำโปรเจกต์ส่วนตัวของ เมแกน เรมี นักร้องและนักแต่งเพลงสาวชาวอเมริกันที่มีฐานการทำงานเพลงอยู่ในแคนาดา หลังจากวนเวียนร่วมวงดนตรีกับหลาย ๆ วง เรมีก็ได้ฤกษ์ออกอัลบัมส่วนตัวเพื่อสำรวจความหลงใหลในเสียงและการทำดนตรีของนักดนตรีหญิงยุคก่อน ที่มีกลิ่นอายของความเมโลดราม่าและความโซลบาง ๆ Heavy Light คือผลงานล่าสุดของเธอที่ได้รับเสียงตอบรับอย่างดีในแง่ของการทำดนตรีที่ 'น้อยแต่มาก' คือเรียบง่ายไม่ต้องโอเวอร์โอวัง แต่ก็จับใจคนฟังและเสียดสีสังคมทุน โดยเฉพาะประเด็นเรื่องสังคมบริโภคนิยมและผู้หญิงที่ได้อย่างตรงจุดไม่อ้อมค้อม เพลงที่เราชอบที่สุดคงหนีไม่พ้นเพลงโปรโมต 4 American Dollars ที่มีดนตรีซินธ์ป็อปฟังได้เพลิน ๆ แต่เนื้อหาในเพลงนี่กัดเจ็บน่าดู
Porridge Radio - Every Bad
ใครที่ชอบฟังความเกรี้ยวกราดของสตรีเพศ ก็น่าจะชอบผลงานของวง Porridge Radio ที่นำโดนฟรอนต์แมนสาว ดานา มาร์โกลิน ผู้รับหน้าที่ทั้งร้องนำ, มือกีตาร์ และเป็นคนแต่งเพลงของวง Every Bad คืออัลบัมที่ 5 ของวงที่ยังคงความดิบแบบคูล ๆ อันเป็นเอกลักษณ์ของวงเอาไว้ได้ ทำให้ Porridge Radio ยังคงเป็นหนึ่งในวงอินดี้ร็อกที่น่าติดตามอีกวงหนึ่งของยุคนี้ โดยวงก็เผยว่า Every Bad ได้แรงบันดาลใจมาจากความดิบของเหล่าศิลปินหญิงหัวขบถแห่งวงการเพลง ไม่ว่าจะเป็น แคเรน โอ แห่ง Yeah Yeah Yeahs ยุคแรก, ความพังก์ร็อกของ The Cranberries และดนตรีอิเล็กทรอนิกส์ของ Charlie XCX นอกจาก Sweet ที่เป็นแทร็กโปรโมตแล้ว อีกเพลงที่เรารักก็คือ Long ที่สาดความเกรี้ยวกราดผ่านเสียงกีตาร์และการเรียบเรียงทางดนตรีได้อย่างน่าสนใจ
Shabaka and the Ancestors - We Are Sent Here By History
Shabaka and the Ancestors คือวงแจ๊ซอาวองต์การ์ดที่เราขอนำเสนอและขอเชียร์อย่างสุดหัวใจ วงนี่เกิดจากการรวมตัวของสมาชิกนักดนตรีแจ๊ซที่เชื่อมประวัติศาสตร์ 2 ฝั่งของรากเหง้าของพวกเขาเข้าด้วยกันผ่านเสียงดนตรี ทั้งฝั่งหนี่งที่เป็นดนตรีแจ๊ซซึ่งเกิดขึ้นจากวัฒนธรรมของคนผิวสีในอเมริกา กับอีกฝั่งหนึ่งที่เป็นดนตรีพื้นถิ่นและดนตรีชนเผ่าจากแอฟริกาใต้ อันเป็นบ้านเกิดของบรรพบุรุษของพวกเขา We Are Sent Here By History เป็นอัลบัมที่สมาชิกในวงพากันไปเก็บตัวซึมซับรับบรรยากาศวัฒนธรรมที่ประเทศแอฟริกาใต้เป็นเวลา 2 ปี ซึ่งผลลัพธ์ที่ได้ก็คืองานเพลงที่เรียบเรียงและผสานประวัติศาสตร์ของคนผิวสีผ่านท่วงทำนองได้อย่างกลมกล่อมน่าสนใจ แทร็กที่เราขอยกให้เป็นที่หนึ่งในใจคือ Behold, The Deciever ที่เปิดมาตอนแรกเป็นเพลงแจ๊ซนุ่ม ๆ แต่ฟังไปเรื่อย ๆ กลับลุกขึ้นมาเต้นเฉย อยากให้ลองฟังกันดูนะ
Baxter Dury - The Night Chancers
ทายาทร็อกสตาร์ในตำนาน เอียน ดิวรี ออกอัลบัมใหม่ทั้งที ไม่ปังยังไงไหว ใน The Night Chancers ป๋า แบ็กซ์เตอร์ ดิวรี ก็สะท้อนความเป็นตัวเองในแง่ของความปากร้าย (แอบ) กัดเจ็บออกมาในเนื้อเพลงนิ่ง ๆ เคล้าคลอไปกับท่วงทำนองที่มีกลิ่นอายสไตล์ซินธ์ได้เป็นอย่างดี โดยมีแทร็กโปรโมตอย่าง I’m Not Your Dog ที่แค่ชื่อก็แซ่บแล้ว แต่ภาคดนตรีก็กลมกล่อม มีความแกรนด์ ผสมกับดนตรีอิเล็กทรอนิกส์ ส่วนแทร็กที่เราชอบที่สุดขอยกให้ Samurai ที่เป็นเพลงช้า ๆ มีความเซ็กซี่เย้ายวนนิด ๆ ตามสไตล์ยั่ว ๆ แบบองค์พ่อแบ็กซตัน
R.A.P. Ferreira - Purple Moonlight Pages
อัลบัมแรกภายใต้สเตจเนมชื่อใหม่ R.A.P. Ferreira ยังคงถ่ายทอดเอกลักษณ์ในผลงานเพลง ที่เป็นการผสมผสานแนวดนตรี แจ๊ซฮิปฮอป และโล-ไฟ ที่เป็นลายเซ็นของเขามาตั้งแต่ตอนยังใช้ชื่อ milo ได้เป็นอย่างดี เพียงแต่ Purple Moonlight Pages ก็สะท้อนให้เห็นความชำนาญในการผสมผสานสามขั้วดนตรีนั้นขึ้นไปอีกขั้น เลือกไม่ถูกเลยว่าชอบเพลงไหนเป็นพิเศษ แต่ถ้าพูดถึงเพลงที่เราเปิดฟังบ่อย ๆ ก็คงต้องเป็น NONCIPHER ที่แจ๊ซจ๋ามาก ๆ แต่ในขณะเดียวกันก็ใส่ความร่วมสมัยเข้ามาทำให้เพลงนี้เป็นเพลงที่น่าเปิดในปาร์ตี้หรือบาร์ชิลล์ ๆ มาก ๆ
