และแล้ว Wonder Woman 1984 หนังซูเปอร์ฮีโร่ที่เรารอคอยมาครึ่งปีก็ได้ฤกษ์เข้าฉายในบ้านเราสักที ซึ่งอย่างแรกที่รู้สึกได้เลยก็คือมันอบอุ่นและมีหัวใจอยู่เต็มเปี่ยมมาก ๆ และทั้งหมดทั้งมวลคือมันให้ความรู้สึกเหมือนเป็น 'หนังรัก' มากกว่าหนังซูเปอร์ฮีโร่แบบเกินคาด เพราะนอกจากเขาจะลดทอนซีนแอ็กชันต่าง ๆ ลงจากภาคแรกแล้ว ยังเพิ่มซีนโรแมนติกฟุ้งฝัน และธีม 'โลกนี้ยังคงสวยงาม' เข้ามาจนมันกลายเป็นหนัง Festive ดีต่อใจอย่างครบสูตรด้วย
Wonder Woman 1984 เล่าถึงการแกะรอยวัตถุโบราณลึกลับของ ไดอานา พรินซ์ หรือวันเดอร์วูแมนของเรานี่แหละ โดยที่เปิดเรื่องอย่างอลังการงานสร้างด้วยเรื่องราวสมัยเธอเป็นเด็ก ที่ต้องเรียนรู้ว่าการที่สังคมจะคงอยู่ได้นั้น คนเราต้องยึดถือความจริงเป็นที่ตั้ง แต่ความจริงแท้เที่ยงธรรมนี้ดูจะไม่ค่อยเข้ากับที่มาที่ไปของเจ้าวัตถุประหลาดที่เป็นหัวใจสำคัญของเรื่องเท่าไหร่นี่สิ แถมกลายเป็นว่ามันมากับพลังวิเศษที่แม้แต่ไดอานาเองก็ยังปรารถนา
การที่ได้เห็นตัวละครเหนือมนุษย์อย่างไดอานาเผยด้านรักโลภโกรธหลงออกมาเป็นสิ่งที่สดชื่นเอามาก ๆ ในจักรวาลซูเปอร์ฮีโร่แบบนี้ ขณะเดียวกัน หนังก็พยายามสอดแทรกว่าความโลภ ความไม่รู้จักพอ และการหลอกลวง ล้วนนำไปสู่การล่มสลายของทุกสังคม ทุกวัฒนธรรม ในประวัติศาสตร์ทั้งสิ้น ไม่ว่าสังคมนั้น วัฒนธรรมนั้น จะเจริญไปมากขนาดไหนก็ตาม ซึ่งโลกยุคปัจจุบันต้องไม่เดินซ้ำรอยสู่หายนะเช่นนั้นอีก
การกลับมาของ 'คนรัก' ของไดอานาน่าจะเป็นส่วนเติมเต็มที่น่าดูที่สุดแล้วสำหรับเรา และการที่ตัวเอกของเรื่องต้องพึ่งพาใครสักคนก็ทำให้คาแรกเตอร์เทพ ๆ นี้ดูจับต้องได้และน่าเอาใจช่วยขึ้นมาทันที แต่ก็ต้องยอมรับว่าในฐานะคนดู เราอึนไปเหมือนกันนะ ที่ต้องมาเห็นโมเมนต์ที่เทพไม่เทพแล้ว โมเมนต์ที่คนเก่งต้องเพลี่ยงพล้ำ ซึ่งก็อีกนั่นล่ะ พอเป็นขุ่นแม่ กัล กาโดต แล้ว จะทำอะไรก็ออกมาน่าดูทั้งนั้น
Wonder Woman 1984 เข้าฉายแล้วในโรงภาพยนตร์
