ชวนดูหนังจิตหลอน The Anchor ที่เปิดมุมมองสตรีนิยมท่ามกลางสังคมชายเป็นใหญ่ ผ่านเหล่าคนข่าวและวงการสื่อ

พูดถึงดราม่าในที่ทำงาน การแย่งตำแหน่ง แย่งซีน เลื่อยขาเก้าอี้ หรือแทงข้างหลัง ดูจะเป็นเรื่องราวที่ไม่เกินจริงในชีวิตมนุษย์เงินเดือนทั่วไป แต่การป้องกันตัวเองไม่ให้เป็น 'ผู้ถูกกระทำ' ในที่ทำงาน จะทำให้คนเรา 'กล้า' ทำคะแนนให้เจ้านายเห็นมากแค่ไหน ขีดจำกัดอยู่ตรงไหน หรือจะไปได้ถึงอย่างตัวเอกในหนัง The Anchor เจาะข่าวผี (앵커) ที่เราขอไม่เรียกว่าหนังผี แต่เป็น 'หนังจิต' มากกว่า แต่ความพิเศษคือมันเต็มไปด้วยความอัดอั้นของผู้หญิงในสังคมชายเป็นใหญ่ ในแทบจะทุกอณูของเรื่องราวที่เล่ามา

 

 

The Anchor เล่าถึงผู้ประกาศหญิงคนดังที่ทั้งสถานีให้การยอมรับ แถมตัวเธอก็ยังครองผังช่วงไพรม์ไทม์อย่างข่าว 3 ทุ่มไว้ได้อย่างเหนียวแน่น ไม่มีคู่แข่งด้านฝีมือจากในช่องเดียวกัน และไม่มีคู่แข่งด้านเรตติ้งจากช่องอื่นในช่วงข่าวเดียวกัน แต่แล้วทางบริษัทก็คิดอยากจะปรับผังขึ้นมานี่สิ! แผนปรับข่าวให้น่าดูหรือเรียกคนดูให้มากกว่าเดิม ทำให้ไม่ว่า จองเซรา จะมั่นใจในฝีมือตัวเองแค่ไหน การทำให้ดี ให้โดดเด่นยิ่งกว่าเดิม เลยเป็นสิ่งที่เธอทดไว้ในใจเสมอ

 

 

โอกาสในการโดดเด่นนั้นมาในรูปของโทรศัพท์ปริศนาที่เจาะจงขอสายเธอก่อนจะเข้ารายการสด ด้วยความรีบร้อน (และความเหนือจริงของเรื่องที่แจ้ง) เธอจึงไม่ได้สนใจผู้แจ้งข่าวคนนั้นนัก แต่แล้วเธอก็ตัดสินใจจะแวะไปสำรวจบ้านของ 'แหล่งข่าว' คนนั้นด้วยตัวเองหลังรายการจบ เพื่อไม่ให้รู้สึกค้างคา ทำให้พบว่าข้อมูลที่แจ้ง ทั้งที่ว่ามีเด็กตาย และทั้งที่ว่าตัวผู้แจ้งเองก็มีแนมโน้มจะถูกฆ่านั้น เป็นจริงทั้งหมด เธอเลยกลายเป็นผู้พบศพและรายงานประเด็นฮอตคนแรก

 

พอผู้ประกาศดังมาเปิดหน้าทำข่าวนอกสถานที่เองแบบนี้ แน่นอนว่าต้องถือเป็นการสกัดดาวรุ่งนักข่าวภาคสนามที่มาแรงไปโดยปริยาย แต่พอเซราเริ่มหมกมุ่นกับคดีนี้ขึ้นเรื่อย ๆ ต้นสังกัดของเธอก็เริ่มไม่แน่ใจในความน่าเชื่อถือ และความเป็น 'เบอร์ต้น' ในแบบที่เคยเป็นมา ในขณะเดียวกัน เซรายังคงเห็นภาพศพหญิงสาวที่โทรแจ้งเหตุติดตาอยู่เสมอ จนทำให้การตัดสินใจไม่แม่นยำอย่างเคย

 

 

จริง ๆ แล้ว เราไม่สามารถเล่าเรื่องมากกว่านี้ได้ เพราะจะกลายเป็นการสปอยล์จนเกินไป แต่เราบอกได้เลยว่านี่ไม่ใช่หนังผีทั่วไป อย่างน้อยก็ไม่ใช่ผีที่โผล่มา 'แฮ่' หลอกคน แต่เป็นผีร้ายที่ฝังรากลึกในสังคมเกาหลีอย่างการเป็นสังคมชายเป็นใหญ่สุดโต่ง จะเห็นได้จากซีนพิจารณาเปลี่ยนผู้ประกาศ ที่เลือกเปลี่ยนแค่ฝ่ายหญิง มีการ 'ปัดซ้าย-ปัดขวา' หาลุครายการข่าวที่ลงตัว ไม่ต่างจากการหาคู่เดต รวมถึงการแตะประเด็นเรื่องการจ้างงาน (และเลิกจ้างงาน) พนักงานหญิง ซึ่งก็เกี่ยวเนื่องกับการแต่งงานมีลูก สร้างครอบครัวด้วย

 

 

 

บทพูดของตัวละครสามีที่โดยรวมก็ดูเป็นคนใช้ได้ แต่ประโยคแค่นี้มันบอกอะไรได้เยอะเหลือเกิน ว่าเขาคนนี้ (ถึงจะรักภรรยา แต่ก็) คาดหวังให้คู่สมรสเติมเต็มบทบาทของการเป็น 'ลูกคู่' เป็น 'คนควงแขน' ให้ได้อย่างสมบูรณ์แบบด้วย ขณะเดียวกัน ก็ไม่ต้องการให้คนอื่นรู้ว่าชีวิตแต่งงานมีปัญหา (ทั้งที่ทุกการแต่งงานก็ต้องมีปัญหาบ้างอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ?) ซึ่งก็ไม่ใช่ว่ามันผิดที่ตัวละครนี้เท่านั้นหรอก มันผิดที่ค่านิยมผิดเพี้ยนเรื่องสถาบันครอบครัวและหน้าที่ของผู้หญิงมากกว่า

 

 

ส่วนตัวไม่ค่อยชอบจังหวะการเล่าเรื่อง เรารู้สึกว่าบางช่วงมันเร่งได้กว่านี้ คือควรดูในโรงที่สุดนั่นแหละ เพื่ออรรถรสแบบเต็ม ๆ ที่ผู้สร้างต้องการนำเสนอ แต่ใด ๆ คือเราว่ามันน่าสนใจมากจริง ๆ ที่ได้เห็นหนังเกาหลีแนวจิตวิทยาระทึกขวัญกล้าเล่น 'ท่า' นี้ กล้าพาไปสำรวจวงการข่าวที่เหยียดเพศจากภายใน คือดู ๆ ไปแล้วรู้เลยว่าคนเขียนบทและกำกับต้องเป็นผู้หญิงแน่ ๆ แล้วก็ใช่จริง ๆ เพราะนี่คือผลงานของ จองจียอน ที่รวบตึงรับหน้าที่เขียนบทและกำกับเองในผลงานแทบจะทุกเรื่องของตัวเอง บรรยายสรรพคุณมาขนาดนี้แล้ว คอหนังสายสตรีนิยมควรเก็บเข้าลิสต์ไว้เป็นตัวเลือกสัปดาห์นี้เลยจ้า!