สิ่งที่เป็นปรากฏการณ์ที่ขยายวงอย่างรวดเร็วคือการยอมรับนับถือกันในสังคมวัยรุ่นว่าแอปพลิเคชันหาคู่เป็นช่องทางหนึ่งในการเลือกเฟ้นหา 'ความรัก' ในรูปแบบใดรูปแบบหนึ่ง แต่ไม่ว่าชาวซอยมิลค์จะใช้บริการแอปพลิเคชันประเภทนี้หรือไม่ เราเห็นว่าการได้ดูสารคดีเกี่ยวกับมัน อย่างเช่น Swiped: Hooking Up in the Digital Age เป็นเรื่องที่จำเป็นกว่าที่คิดมาก เพราะเรื่องนี้เขาพาเราไปฟังความคิดเห็นของทั้งผู้สร้าง ผู้ใช้ และบริบทโดยรอบของวัฒนธรรมย่อยในการหาคู่แบบนี้อย่างรอบด้าน
ส่วนที่เราชอบมาก ๆ คือการที่ Swiped: Hooking Up in the Digital Age พูดถึงการดีไซน์แอปพลิเคชันออกมาในรูปแบบคล้ายเกม คือมีการดิสเพลย์การเฉลิมฉลองเมื่อหาคู่ได้หรือประสบความสำเร็จกับฟีเจอร์อะไรสักอย่าง ไม่ต่างกับการเล่นเกมแล้วผ่านด่าน ซึ่งยิ่งกระตุ้นให้ผู้ใช้จดจ่ออยู่กับแอปพลิเคชันมากขึ้น และอาจนำไปสู่การเสพติดการใช้ในที่สุดด้วย ซึ่งการเปลี่ยนพฤติกรรมของผู้บริโภคในลักษณะนี้นับว่ามาไกลจากสิ่งที่โฆษณาไว้มาก ขณะเดียวกัน บริษัทผู้ผลิตแอปพลิเคชันหาคู่ก็มักนำเสนอว่าผู้ใช้ของตัวเองสามารถ 'ลงเอย' กับคนที่เข้ากันบนแอปฯ ได้ ทั้งที่ในความเป็นจริงแล้ว ไม่ใช่ทุกความสัมพันธ์ที่เป็นเช่นนั้น ไม่ใช่แม้แต่ครึ่งหนึ่งจากทั้งหมดที่เป็นเช่นนั้น
นั่นเพราะผู้ใช้แต่ละกลุ่ม ไม่ว่าจะผู้หญิง ผู้ชาย รุ่นใหญ่ หรือวัยรุ่น ล้วนมีความต้องการของตัวเอง บ้างก็ต้องการความรัก บ้างก็ต้องการความสัมพันธ์คืนเดียว บ้างต้องการเพื่อนคุย หรือบ้างก็ต้องการแค่คนรับฟัง และการที่สองฝ่าย 'ปัด' ไปทางเดียวกัน ไม่ได้แปลว่าพวกเขาต้องการสิ่งเดียวกัน ซึ่งการเริ่มความสัมพันธ์ด้วยทัศนคติไม่ตรงกันเช่นนี้ อาจลงท้ายสร้างความสึกหรอต่อความรู้สึกมากกว่าการชุบชูให้หัวใจพองฟู (แม้ว่าจะไม่ได้มองหาความยั่งยืนใด ๆ แต่แรก) ด้วยซ้ำ มาดูกันว่าผู้สร้าง/ผู้ใช้ของแอปฯ ประเภทที่ว่านี้คิดเห็นต่อการพึ่งพา 'การปัด' อย่างไรบ้าง ในสารคดีคุณภาพเรื่องนี้
Swiped: Hooking Up in the Digital Age สตรีมทาง HBO GO
