สำรวจชีวิตจากการเดินทางช่วงสั้น ๆ ไปกับ Drive My Car หนังที่บอกว่าคนแปลกหน้าอาจเยียวยาเราได้ดีที่สุด

ถึงเวลาสักทีที่หนังเจ้าของรางวัลบทภาพยนตร์ยอดเยี่ยมจากเทศกาลหนังเมืองคานส์ครั้งล่าสุด และหนังที่ญี่ปุ่นส่งเข้าชิงรางวัลออสการ์ สาขาภาพยนตร์ต่างประเทศยอดเยี่ยม อย่างเรื่อง Drive My Car สุดทางรัก จะได้ฤกษ์เข้าฉายในโรงบ้านเราให้คอหนังได้เสพความลุ่มลึกนี้ซะที โดยหนังความยาว 3 ชั่วโมงเรื่องนี้ พาผู้ชมไปสำรวจชีวิตของนักแสดงและผู้กำกับละครเวทีที่มีชีวิตแต่งงานที่ดูน่าอิจฉา แต่แล้วชีวิตของเขากลับไม่ได้เป็นแบบหน้าฉากที่ผู้คนทั่วไปเห็น

 

 

Drive My Car เปิดเรื่องที่ความสัมพันธ์ระหว่างนักแสดงคนนี้กับภรรยานักเขียนบท ซึ่งเราจะค่อย ๆ ได้เห็นลักษณะความสัมพันธ์และความเป็นไปภายในบ้านทีละน้อย จนกระทั่งวันหนึ่งเกิดเหตุไม่คาดฝันขึ้น และหนุ่มใหญ่คนนี้ถูกทิ้งให้ต้องอยู่กับความรู้สึกค้างคา กลายเป็นบาดแผลที่ไม่รู้จะเยียวยาอย่างไร ทำได้แค่เพียงพยายามใช้ชีวิตต่อไปอย่างเป็นปกติที่สุด และการใช้ชีวิตต่อไปที่ว่านั้นก็นำพาเขาให้ได้ไปพบกับโปรเจกต์สำคัญในต่างจังหวัด

 

 

เทศกาลละครในฮิโรชิมาทำให้เขาได้เจอกับคนขับรถที่ผู้จัดงานเตรียมไว้ให้ ซึ่งคนรักรถอย่างเขาย่อมต้องไม่ปล่อยให้คนแปลกหน้าที่ไหนมาแตะต้องของรักของหวงได้ง่าย ๆ อยู่แล้ว แต่ด้วยข้อบังคับของตัวงานและการรับปากอย่างเป็นมั่นเป็นเหมาะของหญิงสาวผู้รับหน้าที่สารถีคนนี้ เขาจึงต้องยอมเป็นคนนั่งด้านหลังไปอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ เราชอบมาก ๆ ที่เมื่อเรื่องดำเนินไป คนดูจะค่อย ๆ เข้าใจตัวละครมากขึ้น ๆ ผ่านการบอกเล่าอย่างละเมียดละไม มีชั้นเชิง และไม่เร่งรีบ

 

 

คนเรารู้จักตัวเองดีพอหรือยัง? และรู้จักคนที่อยู่ด้วยกันทุกวันดีพอหรือยัง? และสุดท้ายแล้วมันจำเป็นหรือไม่ที่เราต้องรู้จักหรือหาเหตุผลในการที่คนคนหนึ่งจะเป็นอย่างใดอย่างหนึ่ง? ความจริงแล้วบาดแผลในชีวิตอาจเป็นเพียงสิ่งที่เราบังเอิญสร้างขึ้นให้ตัวเองโดยไม่รู้ตัวก็เป็นได้ ซึ่งความคมคายของ Drive My Car ในการเล่าเรื่องส่วนตัวของตัวละครในลักษณะนี้ เป็นความโดดเด่นที่ทำให้เราอยากเชิญชวนชาวซอยมิลค์ให้ตีตั๋วเข้าไปดูกันเยอะ ๆ เพราะมันเป็นชิ้นงานที่เลอค่าจริง ๆ