เทศกาลงานออกแบบกรุงเทพฯ ที่ทั่วกรุงเทพฯ ให้เป็นเวทีโชว์ของและไอเดียความสร้างสรรค์ของเหล่านักออกแบบตัวกลั่นทั่วประเทศไทย โดยงานนี้จัดขึ้นเป็นประจำทุกปี และก็เป็นหนึ่งในอิเวนต์ที่เราตั้งตารอคอยทุกปีเหมือนกัน เพราะตลอดช่วงเวลาของการจัดงาน เราจะได้ออกไปตะลุยตามย่านตรอกซอกซอยและแกลเลอรีต่าง ๆ ทั่วกรุง โดยหลังจากที่เมื่อเดือนที่แล้ว BKKDW2021 ได้พาเราไปสำรวจไอเดียสร้างสรรค์ในตรอกซอกซอยของย่านเจริญกรุงกันไปแล้ว ในสัปดาห์นี้ BKKDW2021 ก็ย้ายฐานที่มั่นไปจัดแสดงผลงานในพื้นที่ย่านต่าง ๆ ทั่วกรุงเทพฯ ได้แก่ สามย่าน อารีย์-ประดิพัทธ์ และ ทองหล่อ-เอกมัย  

 

 

---

 

 

ความก้าวล้ำทางเทคโนโลยีส่งผลให้เกิดความเปลี่ยนแปลงต่อการดำรงชีวิต โดยเฉพาะการใช้สื่อดิจิทัลเข้ามาทำหน้าที่แทนสิ่งต่าง ๆ ในชีวิตประจำวัน จนเกิดโลกไซเบอร์ (Cyber) เป็นสังคมใหญ่ ซึ่งมีการสื่อสารแลกเปลี่ยนกันได้อย่างง่ายดาย การสร้างพื้นที่ที่มีความเป็นปัจเจกบุคคลแบบอวตาร (Avatar) คือสิ่งเสมือนตัวแทนของบุคคลที่มีอยู่จริงในโลกไซเบอร์

 

ผลงานที่จัดแสดงในนิทรรศการนี้คือผลงานที่เกิดขึ้นโดยการใช้สื่ออะคริลิกวาดลงบนพลาสวูด เน้นรูปทรง การใช้ทัศนธาตุ และการจัดองค์ประกอบศิลป์ที่ทำให้เกิดมุมมองมิติใหม่ ๆ รวมไปถึงการฉายโปรเจกเตอร์ ที่สะท้อนภาพเนื้อหาเกี่ยวกับชีวิตของผู้คนในปัจจุบัน จนเกิดเป็นผลงาน CYBERSOUL ในที่สุด 

 

 

---

 

 

มีบางสิ่งที่อยู่รอบตัวเรา เราไม่สามารถเห็นมันได้ แต่เป็นสิ่งจำเป็นที่เราไม่สามารถใช้ชีวิตโดยขาดมันได้แม้เวลาเพียงไม่กี่นาที บางสิ่งที่ทั้งปลอดโปร่งและเป็นมลพิษ สิ่งนั้นคืออากาศที่เราหายใจเข้าไป

 

Something in the Air นำเสนอโดยศิลปินจาก 7 สตูดิโอใน AIR หรือ Artists in Residence ซึ่งเป็นพื้นที่ที่มอบให้กับศิลปินในบริเวณชั้น 3 ของ ริเวอร์ ซิตี้ แบงค็อก โดยเป็นเวลากว่า 4 เดือน ที่ศิลปินได้มุ่งมั่นสร้างสรรค์ผลงานที่ได้แรงบันดาลใจมาจากอากาศจากการตีความและสไตล์ที่แตกต่างกัน พวกเขามีความเชื่อร่วมกันว่าศิลปะเป็นดั่งอากาศที่อยู่รอบตัวเราและทำให้ชีวิตเราดำรงอยู่

 

 

---

 

 

การกลับมาครั้งสำคัญของ ปิ๊บ รวิชญ์ เทิดวงส์ หรือ Ravit Pip ศิลปินและนักแสดงมากความสามารถ กับผลงานภาพเขียนเกือบ 50 ภาพ โดยนิทรรศการครั้งนี้เป็นการกลับมาของศิลปินหลังจากการแสดงงานนิทรรศการศิลปะครั้งสุดท้ายเมื่อกว่า 20 ปีที่แล้ว

 

 

---

 

 

ถ้าหากจะพิจารณาความสัมพันธ์ของภาวะระหว่าง อันเป็นจุดเชื่อมโยงของสิ่งต่าง ๆ ที่ สร้าง ยึด และครอบ สิ่งนั้นไว้ หนึ่งในสมมติฐานที่ประกอบสร้างเรื่องเล่าต่าง ๆ ก็คือการพิจารณา 'สภาวะลูกผสม' หรือ Hybridity ที่จะพาเราย้อนดูข้อมูลเชิงวัฒนธรรม สำนึกเดิมที่คุ้นเคย และอิทธิพลของเรื่องราวหลายหลายที่มา

 

นิทรรศการ Sunset at Utopia สุขาวดีย่ำค่ำ จึงเป็นตัวแทนที่บ่งบอกถึงช่วงเวลาโพล้เพล้ที่เป็นรอยต่อเชื่อมกับปรากฏการณ์ในวันถัดไปในดินแดนอุดมคติ เพื่อให้มองเห็น รับรู้ และใฝ่ฝันถึงสิ่งนั้น

 

นิทรรศการนี้ไม่เป็นเพียงตั้งคำถามใหญ่ ๆ แต่มุ่งไปสู่การแสดงถึงเสรีภาพในความคิดของปัจเจก ที่ถ่ายทอดผ่าน 3 ศิลปิน ที่ต่างค้นหานิยามของประธานของความคิดอย่างแตกต่างหลากหลาย แต่ยังคงนำเสนอความเชื่อมโยงที่ไม่เป็นหนึ่งเดียวกันดั่ง 'ภาวะลูกผสม' ที่ว่านั้น

 

 

---

 

 

นิทรรศการที่นำเสนอโดย Willows Art Hall องค์กรไม่แสวงหากำไร ที่ก่อตั้งขึ้นมาเพื่อช่วยเหลือศิลปินไทยที่ได้รับผลกระทบจากการระบาดของ COVID-19 ซึ่งจะมีการจัดแสดงผลงานให้กับเหล่าศิลปินที่มีชื่อเสียงในราคาที่สมเหตุสมผล โดยผลงานของศิลปินจะหมุนเวียนกันมาจัดแสดง เพื่อนำเสนอศิลปินหน้าใหม่ในแต่ละเดือน

 

 

---

 

 

 

รากเหง้าคมชัดที่ปรากฏในงานศิลปะ อัตลักษณ์ที่แตกต่างกันของ 5 ศิลปิน ภายใต้โจทย์เรียบง่ายที่สุดว่า 'จงแสดงตัวตน' ออกมาเป็นนิทรรศการที่จัดแสดงผลงานที่สะท้อนอัตลักษณ์ตัวตนที่ชัดเจนของ 5 ศิลปินไทย ได้แก่ เทอดเกียรติ หวังวัชรกุล, วีรพงษ์ ศรีตระกูลกิจการ, ชัยยศ จินดากุล, จิรายุ ตันตระกูล และ เจนณรงค์ แคะมะดัน

 

รากเหง้า แก่นกำเนิด คือ ที่มาแห่งชีวิตและวิทยาการของมนุษย์ แก่นกำเนิดไม่มีวันถูกลบทับให้เลือนหาย แม้ชีวิตนั้นจะเติบโตหรือวิทยาการจะเปลี่ยนรูปแบบ รากเหง้านั้นยังคงปรากฏทั้งชัดเจนและเลือนรางแตกต่างกันไปตามวาระ โดยสิ่งที่ปรากฏมักถูกนิยามว่าเป็น 'อัตลักษณ์'

 

อัตลักษณ์ที่หนักแน่นสร้างคุณค่าและการจดจำให้งานศิลปะนั้น แม้เทคนิค เนื้อหา หรือรูปแบบของงานจะเปลี่ยนไป แต่อัตลักษณ์ที่เด่นชัดจะไม่ถูกลืมเลือนแม้ผ่านกาลเวลา  

 

 

---

 

 

นิทรรศการที่จัดแสดงผลงานศิลปะของ 10 ศิลปินไทย ที่สื่อถึงบางสิ่งที่ควรถึงเวลาต้อง 'ปลด' โดยศิลปินที่เข้าร่วมแสดงผลงาน ได้แก่ มิตร ใจอินทร์, ทัศนัย เศรษฐเสรี, เนียม มะวรคะนอง, ALEX FACE, Gongkan, เอก ทองประเสริฐ, ณรัชต์ บริบูรณ์หิรัญธนา, การุญ เจียมวิริยะเสถียร, ปัญจรัตน์ พลพลึก และ เกศภาดา มูลสุวรรณ

 

ปลด คือวาระแห่งการเปลี่ยนแปลง เมื่ออำนาจเดิมเริ่มเสื่อม การปกครองไร้ประสิทธิภาพ หน้าประวัติศาสตร์ถูกครอบงำจารึกแต่สิ่งลวง ประวัติศาสตร์ลวงจะเกิดการเปลี่ยนแปลงได้ อำนาจเก่าที่เสื่อมสภาพนั้นต้องถูก 'ปลด' 

 

 

---

 

 

นิทรรศการ The Tenebrous Spiral Staircase of the — เป็นการนำเสนอโครงสร้างความคิดที่ประกอบไปด้วยร่องรอยของภาพจำในห้วงเวลาปัจจุบัน โดยมีโครงภาพความเป็นสมัยใหม่ของสยามประเทศเป็นฉากหลัง การมีอยู่ของตัวแทนจากอดีตกาล ซึ่งครั้งหนึ่งเคยเป็นผู้ขับเคลื่อนในพื้นที่ทางวัฒนธรรม แต่เลือนรางไปมากแล้ว และการปรากฏตัวของ กาสเซียล เทวทูตจาก Faraway, So Close! (2536) ภาพยนตร์ของ วิม เวนเดอร์ส ภาพจำเหล่านี้ถูกถ่ายทอดออกมาในรูปแบบต่าง ๆ ผู้ชมเป็นผู้ถักทอประกอบร่างและเรื่องราวจากวัตถุสิ่งของในพื้นที่ และเป็นไปตามประสบการณ์และความรู้สึกนึกคิดที่เกิดขึ้นในทุกย่างก้าวระหว่างเดินชมงาน The Tenebrous Spiral Staircase of the — เป็นเหมือนสถานที่ที่ภาพยนตร์เรื่องหนึ่งกำลังถูกสร้างขึ้น มีองค์ประกอบต่าง ๆ ในพื้นที่นิทรรศการเป็นเครื่องมือกระตุ้นภาพจำ ภูมิหลัง ความรู้สึกและประสบการณ์ของผู้ชมนั่นเอง

 

ปฏิบัติการทางศิลปะของ จิตติ เกษมกิจวัฒนา มีนัยสัมพันธ์กับแนวคิดเรื่องเวลาและพื้นที่ นิทรรศการของเขาแต่ละครั้งมักเผยให้เห็นถึงความเชื่อมโยงของปัจจุบันขณะในพื้นที่ของเวลา เมื่อเส้นสายของเวลาที่ขมวดกันอยู่ถูกคลี่ออก วัตถุสิ่งของในนิทรรศการทำหน้าที่เป็นเครื่องมือหรือดีไวซ์ที่เชื่อมโยงพื้นที่และเรื่องราวต่างๆ เข้าด้วยกัน ไม่ว่าจะเป็นเหตุการณ์ที่พบเจอในชีวิตประจำวัน เรื่องราวที่เกี่ยวเนื่องกับศิลปะ ความเป็นไปในสังคม ตลอดจนการเคลื่อนไหวทางการเมืองและสิ่งต่าง ๆ ที่รายล้อมเราอยู่ สิ่งเหล่านี้เปรียบเสมือนขั้นบันไดที่วนล้อมแกนกลางอันว่างเปล่า

 

 

---

 

 

นิทรรศการศิลปะ 2 งาน จาก VS Gallery นิทรรศการแรกคือ DARK นิทรรศการศิลปะของ จิรภัทร อังศุมาลี (สิเหร่) นักคิดนักเขียนผู้จะใช้งานจิตรกรรมบอกเล่าอดีต ปัจจุบัน และอนาคตของประเทศอันสิ้นแสงสว่าง นี่คือบันทึกจินตนาการที่เขามีต่อยุคสมัยอันเพี้ยนพร่าไว้เช่นนี้และเป็นกิจของเราด้วยเช่นกันที่จะ เติมต่อจินตนาการในแบบของตนเอง ให้เป็นดังพยานที่ส่งเสียงไปถึงอนาคต

 

อีกหนึ่งนิทรรศการ คือ A Blue Man in the Land of Compromise โดย อนุวัฒน์ อภิมุขมงคล นิทรรศการศิลปะที่บอกเล่าเรื่องราวของมนุษย์สีน้ำเงิน ผู้เดินทางค้นหารักแท้ ผ่านการทดลองหลับนอนกับคนจำนวนมาก นั่นทำให้สีน้ำเงินของเขาเข้มขึ้น สีน้ำเงิน สีประจำบาปราคะ หนึ่งในบาป 7 ประการของคริสตจักรโรมันคาทอลิก สุดท้ายคำตอบของการที่เขาจะสามารถเจอรักแท้ได้คือ การชำระล้างสีน้ำเงินนั้นออกไป