นิทรรศการศิลปะภาพถ่ายแบบจัดวาง โดย สาครินทร์ เครืออ่อน เป็นผลงานที่ยกเอาภาพทิวทัศน์มาถ่ายทอดในหลายแง่มุม นอกจากถ่ายทอดความหมายทางประวัติศาสตร์ศิลปะและอ้างอิงถึงผลงานที่ผ่านมาของศิลปินแล้ว ยังเชื่อมโยงกับจุดมุ่งหมายของ Warin Lab Contemporary ในการพูดถึงปัญหาเรื่องสิ่งแวดล้อมอีกด้วย

 

วันนี้ เป็นเวลา 15 ปี หลังจากที่ความคิดนอกกรอบในงาน Terraced Rice Field ได้แสดงสู่สาธารณชน การกลับมาทำงานจำลอง (Mimesis) ผลงาน Chronicle of the Landscape ของสาครินทร์นั้นมาในรูปแบบที่เราคุ้นเคยมากขึ้น ลักษณะการติดตั้งของภาพถ่ายทิวทัศน์ทำให้ดูเหมือนผลงานภาพศิลปะลวงตา (Trompe-l'oeil) เหมือนฉากหลังของสตูดิโอสำหรับถ่ายภาพหรือเซลฟี่ (Selfies) ภาพทิวทัศน์ที่ถูกถ่ายในระดับสายตา มุมมองที่เห็นของทั้งแต่ละภาพนั้นท้าทายความสามารถของผู้ชมในการแยกแยะความจริงและสิ่งลวงตา ในขณะเดียวกันมุมมองส่วนตัวของศิลปินถูกถ่ายทอดลงไปในภาพ ความเป็นเจ้าของผลงานถูกปรับให้เข้ากับสภาพแวดล้อม หล่อหลอมรวมกับทิวทัศน์ เพื่อทดสอบความสามารถในการมองเห็นของเรา ดังนั้น Chronicle of the Landscape จึงเปิดช่องให้ผู้ชมได้ตระหนักถึงทั้งสาระสำคัญของผลงาน และสื่อที่ใช้ในการนำเสนอ

 

---

 

 

 

หลายคนคงเคยผ่านตาคาแรกเตอร์หัวไฟ 4 ดวงตา ที่โลดแล่นผ่านงานภาพประกอบ สติกเกอร์ ภาพวาดบนกำแพง และผลิตภัณฑ์ต่าง ๆ รวมไปถึงงานคอลแลบฯ กับศิลปินทั้งไทยและต่างประเทศมากมาย คาแรกเตอร์เหล่านี้อาศัยอยู่ในโลกที่อาจเรียกได้ว่าเป็นโลกคู่ขนานกับโลกของเรา โดยที่ศิลปินได้ซ่อนเรื่องราวและปริศนาไว้เบื้องหลังงานแต่ละชิ้น เพื่อให้ผู้ชมได้ร่วมเดินทางค้นหาความหมายของชีวิตไปพร้อมกับเหล่านักเดินทางทั้ง 9+1 คน ที่ศิลปินได้แรงบันดาลใจในการสร้างมาจากคุณสมบัติตามศาสตร์นพลักษณ์ (Enneagram)

 

ไม่ว่าจะเป็น The Perfectionist, The Giver, The Achiever, The Romantics, The Observer, The Guardian, The Adventurer, The Leader หรือ The Peacemaker ในนิทรรศการครั้งนี้ พวกเขาจะออกเดินทางเพื่อตามหาเรื่องราวที่หายไปจากหน้าประวัติศาสตร์ของโลก NEOTHAICIVILIZATION ที่พวกเขาอาศัยอยู่ ก่อนที่ดอกไม้สายรุ้ง (Nuclear) จะเบ่งบานในเช้าตรู่วันหนึ่งเมื่อหลายปีก่อน มาร่วมเดินทางเพื่อค้นหาความหมายของชีวิตไปกับนักเดินทางคนที่ 10 นักเดินทางคนสุดท้าย บนโลกที่สุขเศร้าเคล้าความไม่แน่นอนกันได้ในนิทรรศการนี้

 

---

 

 

วันเวลาเปลี่ยนไป เทคโนโลยีภาพถ่ายก็พัฒนาก้าวไกลมากขึ้น แต่สิ่งหนึ่งที่ยังคงอยู่ก็คือเสน่ห์ของภาพถ่าย ที่สามารถบันทึกเก็บไว้เป็นความทรงจำได้ตลอดเวลา เมื่อใดที่คิดถึงใครคนหนึ่งในภาพถ่ายหรือบรรยากาศเก่า ๆ ที่เคยได้ลั่นชัตเตอร์ไว้ ก็เพียงแค่หยิบภาพถ่ายนั้นขึ้นมาดู

 

ฟิล์มเดย์ มาร์เก็ต คืองานตลาดนัดกล้องฟิล์มที่ไม่เพียงชวนชาวลั่นชัตเตอร์มาชอปเลือกเนื้อคู่คนใหม่กลับบ้าน แต่ยังชวนเรากลับไปซึมซับเสน่ห์ของงานกล้องที่ Lido Connect ที่เคยได้ชื่อว่าเป็นที่รวมตัวของคนรักกล้องฟิล์ม ทั้งกลิ่นไอของการถ่ายภาพ การพูดคุยเรื่องกล้อง และบรรยากาศที่แสนอบอุ่นของคนรักกล้อง

 

---

 

 

ต้อนรับวันแจ๊สสากลด้วยการไปชุบตัวในบรรยากาศของเสียงเพลงแจ๊สสนุก ๆ และชิมอาหารอร่อย ๆ กันในงานนี้ ที่เขาขนวงแจ๊สแบบครบวงจาก Sweets Records มาเปิดมินิคอนเสิร์ตเล็ก ๆ พร้อมเสิร์ฟอาหารและเครื่องดื่มเมนูโปรดของทุกคนกันตลอดคืน ใครมาสายนี้ห้ามพลาดนะ!

 

---

 

 

 

โปรแกรมกิจกรรมและเวิร์กชอปการเต้นฮิปฮอป บีทบ็อกซ์ การร้องแร็พ และการวาดภาพแนวกราฟฟิตี ที่ไม่ว่าวัยไหน จะเด็ก วัยรุ่น หรือผู้ใหญ่ ก็มาจอยกันได้!

 

ไปเรียนรู้เกี่ยวกับจังหวะและการสร้างสรรค์เพลงฮิปฮอปไปกับนักดนตรีที่มีชื่อเสียงระดับโลก Matteo (Chinese man) ชมการสร้างสรรค์ผลงานชิ้นใหม่แบบสด ๆ บนกำแพงสมาคมฝรั่งเศส กรุงเทพฯ โดยศิลปินแนวสตรีต ปกรณ์ ธนานนท์ และร่วมส่งเสียงเชียร์ใน BATTLE HIP HOP อิเวนต์ที่รวบรวมนักเต้นฮิปฮอปที่เก่งที่สุดจากทั่วประเทศไทยมาไว้ที่นี่!

 

---

 

 

นิทรรศการภาพถ่ายสื่อผสมที่นำผู้ชมเข้าสู่โลกเพ้อฝันอันแปลกตาของ กมลลักษณ์ สุขชัย โลกที่ตำนานและพงศาวดารเก่าแก่ของไทยถูกรังสรรค์ขึ้น เพื่อเป็นวัตถุดิบหลักในการปรุงแต่งโรยประดับลงบนโครงสร้างสังคมร่วมสมัย ตีกรอบความเชื่อและเพิ่มพูนอำนาจให้แก่รัฐในทุกช่วงเวลาของประวัติศาสตร์ที่ผ่านมา 

 

ผลงานชุดนี้นำเสนอศิลปะภาพปะติดแบบคอลลาจ ผ่านส่วนประกอบของภาพถ่าย รูปวาด จดหมาย ตลอดจนเอกสารทางประวัติศาสตร์ที่สอดประสานกัน เพื่อสะท้อนถึงมิติอันซับซ้อนของความไม่เท่าเทียมเชิงระบบ ตลอดจนความเหลื่อมล้ำที่สืบเนื่องมาจากบันทึกประวัติศาสตร์ ซึ่งมักอุทิศให้แก่การเชิดชูเหล่าวงอวตาร วรรณกรรมเหล่านี้ถูกคัดสรรบางส่วนขึ้นมาเพื่อใช้ในการปรับเปลี่ยนความจริงทางประวัติศาสตร์อันเป็นปริศนา โดยแทนที่ด้วยเนื้อหาที่จัดทำขึ้นใหม่ ผลงานคอลลาจชุดนี้ต้องการสำรวจและตั้งคำถามถึงนิยามของ 'ประวัติศาสตร์' ที่เป็นลายลักษณ์อักษร ซึ่งมีส่วนในการสร้างและกำหนดทั้งอัตลักษณ์ ความปรารถนา ตลอดจนจิตสำนึกความเป็นเจ้าของของผู้คนในสังคม เมื่อประวัติศาสตร์ถูกอำนาจคัดสรร อัตลักษณ์และความรู้สึกนึกคิดถึงตัวตนของเราผู้อาศัยอยู่ในโรงละครที่เต็มไปด้วยความโป้ปดนี้จึงถูกดัดแปลงและควบคุม

 

---

 

 

นิทรรศการที่นำเสนอผลงานศิลปะที่มุ่งเน้นไปในประเด็นที่เกี่ยวข้องกับการทำงานของ 'ความทรงจำ' ที่เป็นประสบการณ์ทางอัตวิสัยที่สัมพันธ์กับมิติของเวลา และคำจำกัดความของ 'ความทรงจำร่วม' ในมุมมองทางวัฒนธรรมเชิงสังคม ที่เป็นผลจากกระบวนการการสร้าง 'เวลา' ในมวลชน ความพัวพันสืบเนื่องที่ดำเนินตามพลวัติระหว่าง สิ่งก่อนหน้า / คงอยู่ / กำลังตามมา เป็นแรงขับเคลื่อนของสิ่งต่าง ๆ ที่หักเห โน้มน้าว และรวมกันอย่างแยกไม่ออก เปรียบเทียบได้กับกลไกการปรับจูนของโครงสร้างสัณฐานของ สเปซ / เวลา / สสาร ประหนึ่งการซ้อนทับของหลากหลายสถานที่และหลากหลายเวลาโดยคำนึงถึงประวัติศาสตร์ที่เป็นไปได้ทั้งหมด

 

นิทรรศการสำรวจเข้าไปในการปฎิบัติการของ 14 ศิลปินจากออสเตรเลีย อินเดีย ลิทัวเนีย เกาหลีใต้ และไทย แต่ละชิ้นงานร้อยเรียงชั่วขณะของเวลาที่ต่างกัน ในขณะที่เชี่อมโยงซึ่งกันและกันในพื้นที่จัดแสดง นิทรรศการนี้นำเสนอมุมมองของการเชื่อมมิติเวลาที่แตกต่าง ที่ไหลวนไปตามกระแสและเคลื่อนไปในหลากหลายทิศทางระหว่าง อดีต ปัจจุบัน และอนาคต

 

---

 

 

"แม้ว่าผมในอดีตจะบอกคุณว่า การได้เจอคนรักที่เป็นดังคนในใจวาดฝันเจอนั่นคือการที่คุณได้เจอรักแท้ แต่ผมในปัจจุบันกลับบอกคุณว่าการคาดหวังมันคือการมองเห็นแต่ตัวเอง หวังให้อีกคนมาสนองความต้องการของตัวเอง แต่การได้พบใครที่ไม่เคยคาดคิดมาก่อนว่าจะมารักกับคนที่เป็นเช่นนี้ต่างหากคือความรักที่แท้จริง"

 

"คุณจะเชื่อใครดีนะ หรือรักแท้มันคือทั้งคู่กันแน่"

 

"เชียงใหม่ สถานที่แห่งการคาดหวัง ผมต่างรับรู้และนึกภาพการมาเยือนสถานที่แห่งนี้ ความสวยงามและไม่สวยงาม เชียงใหม่ก็เหมือนคนที่เราจินตนาการว่าต้องมาอยู่คู่ชีวิตกับเรา คนที่เราวาดฝันไว้ แต่การที่ผมได้พบห้างสรรพสินค้าอายุมากที่ชื่อกาดสวนแก้ว ซึ่งเป็นสถานที่ที่เรียกได้ว่าไม่เคยรับรู้การมีอยู่ของมันด้วยซํ้าก่อนจะได้มา แต่เมื่อครั้งที่เธอได้พาผมมา มันช่างคล้ายกับการตกหลุมรักแบบที่ไม่ได้เคยคิดฝันเหลือเกิน"

 

"เธอคือคนแห่งความคาดหวัง ตั้งแต่คุยกัน ทำความรู้จักกัน เธอคือคนที่เหมือนและมีหลายสิ่งที่ตรงกัน แต่อย่างที่ทราบว่า ความรัก สำหรับหลายคนคือการเชื่อมต่อชิ้นส่วนที่ขาดหายเพื่อเติมเต็มตนเองหรือการหาคนที่เหมือน ๆ กับตนเอง แต่ความรักสำหรับอีกหลายคนก็เป็นเสมือนกาดสวนแก้ว ไม่อาจคาดเดา จะได้รับรู้ความรักเมื่อได้สัมผัสที่แห่งนี้ อยู่กับที่แห่งนี้ จนได้จากลาที่แห่งนี้ และมารู้สึกตัวทีหลังว่าที่แห่งนี้ได้เรียกเราเข้าไปหาซํ้าแล้วซํ้าอีกทุกครั้งที่ได้ไปเชียงใหม่"

 

"นิทรรศการภาพถ่ายชุดนี้เกิดขึ้นจากการไปเยี่ยมเยียนเชียงใหม่ ตามสถานที่ต่าง ๆ กับเธอเป็นเวลาหลายปี ทำให้ผมได้พยายามทำการสำรวจความเชื่อในเรื่องความรักของตัวผม โดยตัวผม จนผมได้เข้าใจ ในความซับซ้อนของมัน และหวังว่ามันอาจจะสร้างการสำรวจ พร้อมตรวจสอบความเชื่อในเรื่องความรักของท่านก็เป็นได้"