ชวนสำรวจ ‘ความไม่สวยงามของความแตกต่าง’ ไปกับ I Don’t Care โปรเจกต์ละครเวที 2 สัญชาติ จากบทสัมภาษณ์จริงของคนข้ามเพศ โดยคณะ B-Floor Theatre และ Residenztheater

ได้ยินข่าวคราวของโปรเจกต์นี้มาสักพัก แต่เราก็ไม่ได้ตั้งตัวหรือเตรียมใจเพื่อไปชมโปรเจกต์พิเศษของคณะ B-Floor Theatre ที่ร่วมมือกับ Residenztheater เท่าไหร่ ส่วนหนึ่งเพราะเรารู้สึกว่าตัวเองเสพคอนเทนต์ความหลากหลายทางเพศมาพอสมควร และไม่ได้คิดว่าจะมีแง่มุมใหม่ ๆ มาบอกเล่ากันอีกแล้ว แต่ละครเวที I Don't Care ไม่ว่าอย่างไร อยู่เหนือความคาดหมายนั้น ด้วยการยกเสี้ยวหนึ่งของชีวิตคนข้ามเพศ 8 คน มาบอกเล่า ผ่านผลงานแสดงที่ใช้เวลาไม่ถึง 2 ชั่วโมง

 

 

 

I Don't Care เปิดเรื่องด้วยการอุปมาการเกิดขึ้นของชายและหญิง จากนั้นจึงค่อย ๆ เล่าเรื่องราวของคนที่เกิดมา 'ผิดร่าง' ในรูปของชายและหญิงนั้น ซึ่งสิ่งที่เหนือไปกว่าการนำเสนอความต้องการที่จะข้ามเพศและขั้นตอนที่ต้องทำเพื่อที่จะข้ามเพศแล้ว มันยังเล่าในมิติที่ว่า 'หญิงที่อยากเป็นชาย' มีชีวิตที่ยากลำบากกว่า 'ชายที่อยากเป็นหญิง' ทั้งในการใช้ชีวิตประจำวันและกระบวนการข้ามเพศด้วย เป็นเลเยอร์ความยากลำบากที่ซ้อนขึ้นไปอีกชั้น

 

 

สิ่งหนึ่งที่ละครเรื่องนี้ทำได้ดีมาก ๆ นอกเหนือไปจากการใช้นักแสดงเพียง 3 คน ในพื้นที่จำกัด และบอกเล่าประเด็นเพศสภาพทั้งในบริบทของสังคมไทยและสังคมเยอรมันแล้ว คือการค่อย ๆ ไล่ระดับจากเรื่องเล่าประเภทที่เราคาดไว้แล้วอย่าง การที่เด็กผู้หญิงหัวใจเป็นชายต้องฝืนใจใส่เดรสพองฟูไปงานสำคัญที่โบสถ์ ไปจนถึงระดับการแล่เนื้อเถือหนังเพื่อนำมาทำอวัยวะใหม่ ให้ร่างกายตัวเอง 'สมบูรณ์' ตามที่ต้องการ ไม่ว่าต้องเจ็บตัวซ้ำเดิมอีกกี่ครั้ง หรือต้องผ่านอีกกี่ขั้นตอนก็ตาม

 

 

 

การอยู่นิ่ง ๆ 4 - 5 วัน คงไม่ใช่เรื่องที่ดูกล้าหาญอะไร ถ้ามันไม่ใช่ส่วนหนึ่งของกระบวนการผ่าตัดแปลงเพศ ที่ต้องอาศัยความเชี่ยวชาญอย่างสูงของแพทย์เจ้าของไข้ มีโอกาสที่อาการแทรกซ้อนจะเกิดขึ้นได้กับคนไข้เสมอ และไม่สามารถทำให้สำเร็จลุล่วงหลังจากการผ่าตัดแค่เพียง 2 - 3 ครั้ง แต่กระนั้น ความเจ็บปวดอันยาวนาน นับเดือน นับปี ก็เป็นสิ่งที่คุ้มค่าเสมอ ถ้าจะทำให้คนคนหนึ่งได้ใช้ชีวิต 'ถูกร่าง' ถูกเปลือกนอก อย่างที่เจ้าตัวต้องการ

 

 

 

ทั้งที่ I Don't Care เล่าเรื่องราวแสนหนักอึ้ง แต่ก็ยังสามารถสอดแทรกความเบาสมองเข้ามาได้อย่างไม่ขัดเขิน ถึงแม้จะทำการแสดงใน 3 ภาษา สลับไปมา (พร้อมมีเซอร์ไทเทิลให้บนจอด้านบน) เราเองก็ไม่ได้คิดว่าจะได้มานั่งขำกับเรื่องน่าเศร้าของเพื่อนมนุษย์ได้ขนาดนี้ และไม่ได้คิดว่าคนที่เพศวิถีตรงกับเพศกำเนิดอย่างเราจะถูกโจมตีทางความรู้สึกด้วยปัญหาที่ 'ไกลตัว' จนแทบจะร้องไห้ออกมาขนาดนี้ด้วย เป็นเรื่องราวที่อิมแพกต์หัวใจได้อย่างคาดไม่ถึงจริง ๆ