ด้วยความที่มันเคยเป็นหนังฝรั่งเศส (เรื่อง La Famille Bélier) มาแล้ว คอหนังเลยอาจจะคิดว่า CODA โคด้า หัวใจไม่ไร้เสียง ไม่ใช่หนังที่แปลกใหม่อะไร กับการเล่าถึงเด็กสาวเสียงสวยที่รักการร้องเพลง แต่ไม่เคยกล้าแสดงออก ซึ่งเกิดมาในครอบครัวที่ทุกคนหูหนวกเป็นใบ้กันหมด เลยยิ่งทำให้เธอไม่อยากจะเปล่งเสียงร้องออกมาตามที่ใจหวัง
แต่ CODA ทำได้ดีมาก ๆ (และในแง่หนึ่งอาจจะดีกว่าเวอร์ชันเก่าด้วยซ้ำ) ในการบอกเล่าความกดดันของเด็กปกติในครอบครัวทุพพลภาพ โดยดำเนินเรื่องจากมุมมองที่ใกล้ตัวใกล้หัวใจทุกคนที่สุด ประกอบกับบทพูดที่แสนจะธรรมดา แต่สามารถเกาะกุมหัวใจเราไว้ได้อย่างเหนียวแน่น ถือเป็นเสน่ห์ที่ไม่ใช่หนังครอบครัวทุกเรื่องจะมีได้
แน่นอน ตัวเดินเรื่องของเราเกิดมาอย่างปกติและเป็นความปกติเดียวในครอบครัว จึงต้องกลายเป็นน้องเล็กที่รับผิดชอบชีวิตของทุกคนในการสื่อสารกับคนนอกบ้านไปโดยปริยาย รวมถึงยังต้องออกไปทำงานพร้อมกับพ่อและพี่ชาย เพื่อคอยฟังเสียงเตือน เสียงวิทยุแจ้งข่าว บนเรือประมงทุก ๆ เช้าก่อนไปเรียนด้วย ถือเป็นภาระที่หนักเอาการสำหรับเด็กมัธยม
ภาระกับที่บ้านกลายเป็นคอนฟลิกต์ใหญ่หลวงทันที เมื่อเธอค้นพบว่าการร้องเพลงเป็นสิ่งที่เยียวยาเธอจากทุกสิ่งและเป็นสิ่งที่เธอรักเอามาก ๆ ยิ่งไปกว่านั้น เธอยังเป็นคนที่มีพรสวรรค์ในด้านนี้มาก ๆ ซะด้วย จนควรจะเอาดีและเรียนต่อเฉพาะทางอย่างเป็นเรื่องเป็นราวไปเลย ซึ่งก็แน่ล่ะ... จะไปได้ยังไง ในเมื่อต้องหาเลี้ยงคนในครอบครัว?
ทั้งหมดนี้ดูเป็นสถานการณ์ที่เรียบเฉยและธรรมดาสามัญสามัญเอามาก ๆ แต่ด้วยตัวบท ด้วยเพลง และด้วยการถ่ายทอดของแคสต์ปัง ๆ ทำให้ CODA กลายเป็นหนังธรรมดาที่แสนจะมหาศาล ที่สามารถชุบชูใจทุกคนที่มีครอบครัวได้อย่างเกินคาด เหมาะอย่างยิ่งที่จะดูพร้อมสมาชิกครอบครัวหรือคนที่รักที่ห่วงใยในโรงช่วงเทศกาลส่งท้ายปลายปีแบบนี้ เตือนนิดนึงว่าต้องพกกระดาษทิชชู่ไปด้วยนะ เพราะร้องไห้แน่ ๆ
CODA โคด้า หัวใจไม่ไร้เสียง เข้าฉายในโรงภาพยนตร์ 30 ธ.ค.
**อัปเดต 2022: สตรีมทาง Netflix แล้ว**
