สารภาพตามตรงว่าจากหน้าหนังแล้วเราเฉย ๆ มาก และเราเชื่อว่าสำหรับคนที่ไม่ได้ติดตามข่าวสารบันเทิงญี่ปุ่นใกล้ชิด ก็คงจะไม่รู้ว่าหนัง Wandering "รัก" พาตัว (流浪の月) ที่สร้างจากนิยายขายดีเรื่องนี้ มีดียังไง แต่พอได้ดูจนจบจริง ๆ แล้ว เรากลับพบว่ามันทำให้เราทั้งสมองและหัวใจปั่นป่วนไปพักใหญ่เลยล่ะ แล้วจนถึงตอนนี้ เราก็ยังไม่รู้ว่าควรจะเรียกมันว่าหนังรักหรือหนังอะไรกันแน่
Wandering เล่าเรื่องหญิงสาวคนหนึ่ง ที่เมื่อ 15 ปีก่อน เคยโดน 'ลักพาตัว' ไปโดยคนแปลกหน้า กลายเป็นข่าวดัง คนรับรู้กันทั่วประเทศ จนมาวันหนึ่ง เธอคนนี้ดันต้องมาเจอกับ 'ผู้ก่อเหตุ' คนนั้นอีกครั้ง ทำให้ชีวิตที่ถูกจัดระเบียบไว้ (ตามมาตรฐานสังคม) ของเธอ ต้องปั่นป่วนอีกครั้ง เมื่อใจของเธอโหยหา 'ความสัมพันธ์' กับคนที่ครั้งหนึ่งเคยใช้เวลาร่วมกันและเข้าใจกันดีที่สุด ในขณะที่คนรอบข้างมองว่าเธอกำลังโหยหา 'พันธนาการ' ในฐานะเหยื่อที่ผูกพันกับผู้ก่อเหตุ
หนังตั้งคำถามกับการ 'ก่อเหตุ' ดังกล่าว โดยตัดสลับเหตุการณ์ไปมา ว่าวันเกิดเหตุและเรื่องราวต่อจากนั้น เกิดอะไรขึ้นบ้าง รวมถึงปัจจุบัน เหตุการณ์ครั้งนั้นส่งผลยังไงต่อผู้คนที่เกี่ยวข้องบ้าง พร้อม ๆ กับที่พยายามนำเสนอสิ่งที่เรียกว่า 'เป็นปกติ' ในสังคมญี่ปุ่น สุดท้ายแล้ว 'การก่อเหตุ' คืออะไร และ 'เหตุ' ที่ว่านั้นมันผิดร้ายจริงหรือ หรือมันเป็นเพียงความโชคร้ายของคนชายขอบ นิสัยใจคอประหลาด ที่ไม่ว่าจะทำตัวยังไง ก็ไม่มีทาง 'เป็นปกติ' หรือถูกยอมรับจากผู้คนได้กันแน่?
เรื่องนี้เป็นผลงานของ อีซังอิล ผู้กำกับชาวญี่ปุ่นเชื้อสายเกาหลี ซึ่งต้องชื่นชมจริง ๆ ที่เขาสามารถถ่ายทอดประเด็นละเอียดอ่อน และค่อนข้างผิดแปลกจากความรับรู้ทั่วไปของคน ได้อย่างลึกซึ้ง งดงาม ถ่ายทอดปัญหาการตั้งบรรทัดฐานผิด ๆ ของสังคม รวมถึงความรู้สึกนึกคิด ชีวิตจิตใจ ของคนที่ผิดแปลกจากบรรทัดฐานที่ว่าของสังคมได้ดีเหลือเกิน
ความเทสต์ดีและมีชั้นเชิงของผู้กำกับอีซังอิลเรื่องนี้ ทำให้ผู้กำกับรางวัลออสการ์จากเรื่อง Parasite ชนชั้นปรสิต (기생충) อย่าง บงจุนโฮ ถึงกับออกปากว่า เรื่องนี้ล้ำยิ่งกว่าล้ำ และมีชั้นเชิงกว่าผลงาน (อีซังอิล) เรื่องก่อน ๆ เสียอีก และทั้งการแสดง ประกอบกับการให้แสงเงา ทำให้คุณบงรู้สึกอิจฉาสกิลการกำกับนี้อย่างที่ยากจะอธิบายขึ้นมาทีเดียว
Wandering "รัก" พาตัว เข้าฉายในโรงภาพยนตร์ 18 ส.ค.
