พอได้ยินว่าหนังที่สร้างจากมิวสิคัล (ที่อิงจากชีวิตจริงของผู้แต่งมาอีกที) อย่าง Tick, Tick... Boom! เป็นผลงานการกำกับชิ้นแรกของ ลิน-มานูเอล มิแรนดา เจ้าพ่อมิวสิคัลแห่งยุค เราก็เตรียมตัวดูตั้งแต่ยังไม่สตรีมเลยทีเดียว เพราะเชื่อในพลังการสร้างสรรค์มิวสิคัลของแกสุด ๆ ถึงจะไม่รู้จัก โจนาธาน ลาร์สัน นักแต่งมิวสิคัลผู้ปฏิวัติละครเวทีในสหรัฐอเมริกา ตัวเดินเรื่องที่เคยมีตัวตนอยู่จริง มาก่อนเลยก็ตาม
Tick, Tick... Boom! เล่าเรื่องราวของ จอน หรือก็คือ โจนาธาน ลาร์สัน นี่แหละ ในสมัยที่เขายังไม่เป็นที่รู้จัก และพยายามไล่ตามความฝันการเป็นเจ้าของผลงานบรอดเวย์ โดยที่เขาคนนี้ต้องทำงานเป็นพนักงานเสิร์ฟในนิวยอร์กเพื่อหาเลี้ยงตัวเอง ระหว่างที่งานในเส้นทางมิวสิคัลยังไม่เป็นอย่างฝัน จนปีแล้วปีเล่า ผลงานที่เขาพยายามสร้างสรรค์ปั้นแต่งขึ้นมาก็ยังไม่เป็นรูปเป็นร่าง
ลำพังแค่สร้างสรรค์ผลงานเพื่อให้นายทุนและโปรดักชันต่าง ๆ สนใจและพิจารณาผลิตเป็นโปรดักต์ขึ้นมาจริง ๆ ก็กดดันพออยู่แล้ว แต่เขายังพบกับแรงกดดันจากคนใกล้ตัว ทั้งแฟนสาวและเพื่อนสนิท ที่ต่างก็ต้องการใช้เขาใส่ใจใน 'ชีวิต' ขึ้นกว่านี้ ไม่ใช่หายใจเข้าออกเป็นงานตลอดเวลาและเมินเฉยต่อสิ่งรอบข้าง ต่อคนรอบข้างทั้งหลาย อย่างที่เป็นอยู่
สำหรับคนที่ไม่ได้เป็นคอมิวสิคัล หรือรู้จักลาร์สันมาก่อน ขอให้ดูผลงานเรื่องนี้เป็นการสำรวจชีวิตคนมีความฝัน และตั้งคำถามกับความฝันนั้นว่าเรายังมีเวลาเหลืออีกเท่าไหร่ในการพยายามทำให้มันสำเร็จ พร้อม ๆ กับที่ตั้งคำถามด้วยว่าคนเราควรเลือกทำฝันให้เป็นจริงหรือมุ่งสร้างความมั่นคงทางรายได้กันแน่
เรารู้สึกว่าการตั้งชื่อผลงานการประพันธ์นี้ว่า Tick, Tick... Boom! (ซึ่งไม่ใช่ชื่อแรกด้วยนะ สเตจแรกที่เล่นใช้ชื่อว่า Boho Days) เป็นสิ่งที่เหมาะสมอย่างยิ่ง เพราะมันชูประเด็น 'เวลา' ของคนเราอยู่ตลอด ทั้งอายุที่เพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ และทั้งวันเวลาที่ทุกคนมีอยู่บนโลกนี้น้อยลงเรื่อย ๆ เท่ากับว่าชีวิตคนเราล้วนเป็นระเบิดเวลาในตัวเองด้วยกันทั้งนั้น สิ่งสำคัญคือระหว่างที่เวลาในชีวิตกำลัง Tick, Tick เราทำอะไรบ้าง และก่อนที่มันจะ Boom! เราทำอะไรสำเร็จบ้าง
Tick, Tick... Boom! สตรีมทาง Netflix
