"ฉันไม่ใช่คนเดิม ฉันแค่ดูเหมือนคนเดิมเท่านั้นแหละ"
หลายครั้งที่หนังรักโรแมนติกกล่าวถึงโรคร้ายที่พรากตัวละครให้จากกัน แต่น้อยครั้งนักที่จะเห็นโรคร้ายหนึ่ง ๆ พรากคู่รักออกจากกันได้โดยที่ยังไม่ได้ตายจากกันไป และนั่นก็คือเสี้ยวหนึ่งของหนังที่ลงโรงฉายสัปดาห์นี้อย่าง Supernova กอดให้รักไม่เลือน เลือกจะหยิบมาเล่า โดยได้นักแสดงมากฝีมือ โคลิน เฟิร์ธ และ สแตนลีย์ ทุชชี มารับบทนำ เป็นคู่รักที่กำลังเผชิญเรื่องท้าทายที่สุดในชีวิตตามพลอตที่ว่า
Supernova เล่าถึงคู่รักที่ใช้ชีวิตด้วยกันมาร่วม 20 ปี คนหนึ่งเป็นนักเปียโน อีกคนเป็นนักเขียนนิยาย และโดยที่หนังดำเนินเรื่องไปอย่างไม่บอกปูมหลังของพวกเขามากนัก คนดูจะรู้ได้ทันทีว่า ทัสเกอร์ นักเขียนนิยายคนนี้ กำลังสูญเสียความทรงจำ และดูแลตัวเองในชีวิตประจำวันไม่ได้เต็ม 100% ซึ่งเรื่องราวทั้งหมดเปิดมาที่ฉากการเดินทางของ 2 ตัวละครนี้ ไปสู่จุดหมายปลายทางที่พวกเขาเคยมีความทรงจำดี ๆ ร่วมกัน
การเดินทางครั้งนี้ ความจริงก็คือการออกทริปส่งท้ายของทั้งคู่ ก่อนที่ทัสเกอร์จะ 'ไม่เป็นตัวเอง' นั่นแหละ ซึ่งระหว่างทาง อาการของเขากำเริบอยู่เรื่อย ๆ และ แซม ก็ยิ่งต้องใช้พลังกายพลังใจในการควบคุมสถานการณ์มากขึ้นตามไปด้วย ทั้งการออกไปเดินหลงถึงไหนต่อไหนคนเดียวแล้วหาทางกลับไม่ได้ ทั้งการใส่เสื้อติดกระดุมเองที่เหมือนจะเป็นเรื่องง่ายแต่ก็ไม่ง่ายอีกแล้วสำหรับคนป่วยความจำเสื่อม และทั้งการเขียนและอ่านหนังสือ ที่เคยเป็นกิจกรรมโปรดและ 'ของถนัด' ของตัวละครนี้ ก็กลายเป็นสิ่งที่ไม่สามารถทำได้ด้วยตัวเองอีกต่อไป
ทีแรกเราไม่รู้หรอกว่าทำไมหนังต้องวางมาให้ตัวเอกเป็นนักดนตรีกับนักเขียน เพราะเห็นแค่พวกเขาดูดาวด้วยกัน รวมถึงชื่อเรื่องที่ตั้งว่า Supernova ที่หมายถึงการระเบิดของดาวฤกษ์ อาชีพจริง ๆ ของทั้งคู่ก็ดูจะไม่จำเป็นต่อการเล่าเรื่องเท่าไหร่ แต่เมื่อเรื่องดำเนินไปถึงจุดหนึ่ง กลายเป็นว่าความเป็นนักเปียโนและนักเขียนนี้เอง ที่ทำให้เรื่องราวทั้งหมดมีมิติและลึกซึ้งกินใจขึ้นมากจริง ๆ ไม่ว่าจะเป็นความสามารถที่ถดถอยลงในฐานะนักเขียนหรือการโชว์เดี่ยวเปียโนในซีนสำคัญ
ส่วนตัวแล้ว เราชอบที่หนังเลือกจะเล่าให้ตัวละครหนึ่งเริ่มต้นด้วยความอ่อนแอ และต้องพึ่งพาอีกตัวละครตลอดเวลา แต่เมื่อเรื่องดำเนินไป เราจะเห็นว่าสถานะความสตรองของพวกเขาก็ค่อย ๆ สลับที่กันในที่สุด และคนที่เหมือนจะเข้มแข็งก็ไม่เข้มแข็งแล้ว ขณะที่คนที่เจ็บป่วยกลับเด็ดเดี่ยวกล้าหาญและเข้าใจชีวิตมากกว่าอีกฝ่ายอย่างชัดเจน ซึ่งนี่เป็นการบอกเล่าถึงชีวิตคู่ได้อย่างสวยงามมากจริง ๆ
อีกรายละเอียดที่เราประทับใจมาก ๆ คือฉากจบ โดยเฉพาะโมเมนต์สุดท้ายของเรื่อง ที่ตัวละครแซมกำลังเล่นเปียโน ซึ่งวิธีหยุดดนตรีในตอนท้ายสุดถือว่าคมคายและสรุปภาพรวมของหนังและของตัวละครได้อย่างมีศิลปะดีเหลือเกิน ถือเป็นหนังรักที่เลือกจะบอกเล่าอย่างเรียบง่าย แต่อิมแพกต์หัวใจอย่างรุนแรง และน่าจะทำให้คนดูได้ตั้งคำถามกับชีวิตของตัวเองเมื่อดูจบแล้วด้วย เป็นหนังที่พิเศษจริง ๆ แนะนำเลยล่ะ!
Supernova กอดให้รักไม่เลือน เข้าฉายแล้วในโรงภาพยนตร์
