บรรยากาศเอื่อย ๆ เรียบเรื่อยของฤดูฝนที่ทำเอาเราติดอยู่กับบ้าน ไม่อยากทำอะไรเท่าไหร่ในช่วงนี้ เหมาะกับหนังอาร์ตเฮาส์ว่าด้วยเรื่องบ้าน ๆ อย่าง I Am Home (집 이야기) ที่สตรีมทาง HBO GO เอามาก ๆ โดยที่เราสนใจมันตั้งแต่ชื่อเรื่องเลยล่ะ เพราะถึง I Am Home จะแปลตรง ๆ ได้ว่า 'ฉันอยู่บ้าน' แต่ไทเทิลดั้งเดิมในภาษาเกาหลี 집 이야기 ดันแปลได้ว่า 'เรื่องราวของบ้าน' (Home Story) ทำให้ชวนคิดต่อไปว่า นิยามของคำว่าบ้านที่หนังเรื่องนี้จะพาเราไปดูจะไปหยุดอยู่ที่ตรงไหนกันแน่?
I Am Home เล่าถึงหญิงสาวนักหนังสือพิมพ์ที่สัญญาเช่าที่พักกำลังจะหมดลง แต่ยังหาบ้านใหม่ไม่ได้ แม้จะลองไปดูห้องที่น่าจะเข้าตามาหลายแห่งแล้วก็ตาม ซึ่งก็ดูเหมือนว่าชีวิตในกรุงโซลสำหรับมนุษย์เงินเดือนทั่วไปจะให้ทางเลือกกับตัวเธอไม่มากนัก เพราะที่ที่ดีก็แพงเกินเอื้อม ที่ที่จ่ายไหวก็อยู่ไกลและไม่ครบครัน แถมไม่ให้ความรู้สึก 'บ้าน' ที่ตรงใจเธออีก สุดท้ายเธอจึงเลือกที่จะกลับไปสานความสัมพันธ์กับพ่อผู้ห่างเหิน ในบ้านหลังที่เธอเติบโตมา โดยบอกกับพ่อว่าเธอจะขอมาอาศัยแค่ชั่วคราว จนกว่าจะหาที่พักแบบที่ต้องการได้
เช่นเดียวกับมนุษย์เงินเดือนจำนวนมากในกรุงโซล (/หมายถึงคนเกาหลีทั่วไปนอกเรื่องด้วยนะ) อึนซอ ตัวเดินเรื่องของเราคนนี้ เลือกที่จะอยู่บ้านนอกตัวเมือง ที่บ้านเกิดอย่างอินชอน แล้วเดินทางเข้ากรุงโซลในแต่ละวันเพื่อไปทำงาน ทำให้เธอต้องใช้เวลาเดินทางในแต่ละวันเพิ่มขึ้น ขณะเดียวกันเธอก็พยายามให้เวลาและทำความรู้จักกับพ่อของตัวเองอีกครั้ง ตั้งแต่วิถีชีวิต อาชีพที่เขาทำ และแม้แต่ความคิดจิตใจ ที่ครั้งหนึ่งเคยทำให้พวกเขาอยู่เป็นครอบครัวได้
"เราสองคนควรหางานใหม่นะพ่อ" ประโยคนี้ดูอยู่แปลกที่แปลกทางในเรื่อง และดูเผิน ๆ เหมือนจะไม่ขับเคลื่อนเรื่องนัก แต่มองอีกมุมแล้วเหมือนเป็นตลกร้ายที่มาถูกจังหวะสุด ๆ เพราะนอกจากอึนซอจะค่อย ๆ กลายเป็นตัวละครที่ 'ตกจากบรรทัดฐานทางเศรษฐกิจ' จนต้องมาหาบ้านอยู่นอกเมืองแล้ว การที่เธอทำงานหนังสือพิมพ์ ในยุคที่คนรุ่นใหม่เลือกจะเสพข่าวออนไลน์ ยิ่งสะท้อนว่าเธอกำลัง 'ตกยุค' ในเชิงวิชาชีพด้วย ทาบทับกับสถานะของพ่อของเธอ ที่เป็นช่างทำ-ซ่อมกุญแจ ในยุคที่คนหันมาใช้ล็อกเข้ารหัสแบบอัตโนมัติกันแล้ว
นิยามคำว่า 'บ้าน' ของหนังเรื่องนี้จึงเริ่มเล่าจากตัวละคร ที่แม้จะไม่ได้สนิทชิดเชื้อแต่ก็เหมือนเงาสะท้อนของกันและกัน ได้อย่างน่าสนใจ และถึงตัวผู้กำกับ พักเจบอม จะเลือกดำเนินเรื่องอย่างเรียบเรื่อยอ้อยอิ่ง แต่กลับทำให้คนดูผูกใจไว้กับตัวละครหลักได้ตลอดทั้งเรื่อง พร้อมกับที่ได้ทำความเข้าใจคำว่า 'บ้าน' และ 'ครอบครัว' ของอึนซอกับพ่อไปด้วย สุดท้ายแล้ว บ้านที่คนเราต้องการอาจไม่จำเป็นต้องมีครบครันขนาดนั้นก็ได้ อาจจะเพียงพอแค่การมีคนที่ใช่ บรรยากาศที่ใช่ แบบพอดี ๆ เท่านั้นก็ได้
ถึงผลงานเรื่องนี้จะไม่เป็นที่รู้จักมากนัก และแทบจะเรียกว่าหาดูได้ยากประมาณหนึ่ง แต่สำหรับผู้ใช้งานบริการสตรีมมิงที่มีเจ้าเรื่องนี้อยู่ (และถนัดรับชมซับไทเทิลอังกฤษ) นี่น่าจะเป็นทางเลือกความบันเทิงที่เข้ากับมู้ดแอนด์โทนสภาพอากาศช่วงนี้มาก ๆ อีกเรื่อง หรือแม้แต่อาจจะเยียวยาความคิดถึงบ้าน (หรือทำให้คิดถึงบ้านมากขึ้น?) ให้หลายคนได้พอสมควรเลยล่ะ
I Am Home สตรีมทาง HBO GO
