รักยิ่งใหญ่จากหญิงชายคู่หนึ่ง: ชวนดูสารคดีคุณภาพ Fire of Love ที่เล่าความหมายของชีวิต ความรัก และความตายได้อย่างงดงาม

 

เราไม่รู้ว่าจะเรียกเรื่องราวของ คัตยา และ มอรีซ คราฟต์ ในสารคดี Fire of Love ทัณฑ์รักจากลาวา ว่าเป็นสารคดี บันเทิงคดี สุขนาฏกรรม โศกนาฏกรรม หรือแค่หนังรักเรื่องหนึ่งดี รู้แค่ว่าเรื่องจริงของ 2 นักธรณี/ภูเขาไฟวิทยาชาวฝรั่งเศสนี้ เป็นเรื่องราวที่น่าทึ่งและควรถูกรับรู้ ในแง่หนึ่ง เราอาจเรียกมันได้ว่าหนังรักสามเส้าที่โรแมนติกที่สุดและมีคุณค่าต่อมนุษยชาติมากที่สุดเสียด้วยซ้ำ

 

Fire of Love สร้างขึ้นจากฟุตเทจจำนวนมหาศาลของคู่รักนักวิทยาศาสตร์ที่รักกันและกันมากพอ ๆ กับที่ต่างฝ่ายต่างรักภูเขาไฟ ด้วยความที่เรียนมาคนละสาย ไม่ได้เชี่ยวชาญเฉพาะทางในด้านเดียวกัน ทั้งคัตยาและมอรีซจึงไม่สามารถศึกษาภูเขาไฟอย่างใกล้ชิดได้โดยไม่มีกันและกัน และด้วยความที่ในยุคนั้นศาสตร์ธรณีวิทยาที่เกี่ยวกับภูเขาไฟยังไม่พัฒนามากนัก การเก็บข้อมูลในพื้นที่จริงจึงเป็นสิ่งที่สำคัญอย่างยิ่ง

 

 

 

ระหว่างการเก็บข้อมูลสำรวจการปะทุและการระเบิดของภูเขาไฟนับร้อย นักวิชาการทั้งคู่ต้องหมั่นหาเวลามา 'หาเงิน' ทั้งเขียนหนังสือ ออกอัลบัมรวมภาพถ่าย ผลิตหนังจากฟุตเทจที่มี และเดินสายให้สัมภาษณ์ทางโทรทัศน์ เพื่อให้มีเงินมาซัพพอร์ตการเดินทางแสนอันตรายที่ไม่รู้ต้องทำอีกกี่ครั้งต่อกี่ครั้ง (หรือแม้แต่ 'จะได้ทำอีกกี่ครั้ง')

 

ผู้คนในวงวิชาการส่วนหนึ่งคิดว่าพวกเขาช่างแสนประหลาด ที่หลงใหลและพยายามเข้าใกล้สิ่งที่อันตรายขนาดนี้ ขณะที่อีกส่วน โดยเฉพาะนักภูเขาไฟวิทยาด้วยกัน มักนึกชื่นชมแกมอิจฉา ที่พวกเขาทั้งคู่ได้อยู่ 'หน้างาน' จริง ๆ และได้สัมผัสพลังงานอันน่าเหลือเชื่อ ได้สัมผัสสิ่งที่คู่รักคู่นี้เรียกว่า 'เสียงหัวใจและชีพจรของโลก' อย่างใกล้ชิด

 

 

 

พวกเขายอมเผชิญอันตรายครั้งแล้วครั้งเล่า รวมถึงในยุคหลัง ๆ ยังพยายามเรียกร้องให้รัฐบาลของประเทศที่มีภูเขาไฟกำลังจะปะทุเร่งย้ายพลเมืองออกจากพื้นที่โดยเร็วที่สุด และแน่นอนว่าคำร้องขอของพวกเขาที่ไม่ได้รับการตอบสนองนั้น นำมาซึ่งความเสียหายในชีวิตและทรัพย์สินครั้งใหญ่

 

นาฬิกาของมอรีซหยุดเดินเมื่อเวลา 4 โมงเย็น 18 นาที ของวันที่ 3 มิ.ย. 1991 ขณะที่ทั้งคู่ ร่วมด้วยคณะทำงานอีกจำนวนหนึ่ง กำลังเก็บข้อมูล ภูเขาไฟอุนเซ็น ที่เมืองชิมาบาระ จังหวัดนางาซากิ ประเทศญี่ปุ่น และจู่ ๆ กระแสแก๊สร้อนที่คาดเดาทิศทางไม่ได้ก็ได้พัดพาเอาร่างของทั้งคู่และคนอีก 41 คน ไปจากบริเวณสังเกตการณ์ นาฬิกาของมอรีซเป็นหนึ่งในไม่กี่สิ่งที่ถูกค้นพบหลังจากนั้น