ไม่ผิดหวังที่เป็นเราแฟนคลับ House Samyan มาตลอด เพราะถึงอุตสาหกรรมหนังและการฉายหนังในบ้านเราจะยังไม่ฟื้นตัว 100% ยังไง เขาก็ยังสรรหาโปรเจกต์พิเศษ ๆ มาฉายอยู่เสมอ และกับผลงานเรื่องล่าสุดที่ไม่มีเข้าโรงแบบวงกว้างหรือเข้าเครือใหญ่อย่าง Blue Bayou ก็เช่นกัน ที่ตัวหนังยังคงพิเศษ กินใจ และเหมาะจะดูในโรงบรรยากาศดี ๆ ท่ามกลางคอมมูนิตี้คนรักหนังมาก ๆ

Blue Bayou เล่าถึงชาวอเมริกันเชื้อสายเกาหลีที่ถูกรับอุปการะข้ามประเทศมาตั้งแต่ยังเล็ก เติบโตมาอย่างคนอเมริกันคนหนึ่ง พยายามหาเลี้ยงตัวเองให้รอด และเมื่อมีครอบครัวก็พยายามดูแลครอบครัวอย่างดีที่สุด แต่แน่นอนว่าทั้งหมดนี้ไม่ได้ราบรื่นไร้อุปสรรค เพราะสังคมอเมริกันยังเต็มไปด้วยการ 'มองคนผิวสีเป็นอื่น' และโอกาสในการประกอบอาชีพสุจริต หรือแม้แต่ถูกมองว่าสุจริต สำหรับคนผิวสีแล้ว ก็น้อยกว่ากลุ่มประชากรคนขาวอย่างเห็นได้ชัด
นอกจากหนังจะเล่าว่าตัวละครนี้ใช้ชีวิตลำบากยังไงแล้ว ปมหลักยังอยู่ตรงการที่เขาถูกควบคุมตัวโดยมิชอบ แถมเจ้าหน้าที่ยังใช้ช่องโหว่กฎหมายคนเข้าเมืองเดินเรื่องส่งเขา 'กลับประเทศ' อีก (ซึ่งกลับไปไหน นับต้นทางปลายทางยังไง ในเมื่อคนคนนี้ใช้เวลาเกือบทั้งชีวิตในอเมริกาอย่างอเมริกันชนทั่วไป) ในส่วนนี้หนังจะพาคนดูไปสำรวจนิยามของความ 'ถูกกฎหมาย' กับ 'ผิดกฎหมาย' ได้อย่างน่าทึ่ง แม้ข้อกฎหมายที่ว่าจะน่าขัดใจและไม่เมกเซนส์มาก ๆ ก็ตาม

สุดท้ายแล้ว อเมริกาก็ไม่ใช่สถานที่ที่ทุกคนจะลืมตาอ้าปากได้อย่างเท่าเทียมจริง ๆ นั่นแหละ และ 'อเมริกัน ดรีม' ประเภทที่ว่า 'ใคร ๆ ก็เป็นได้ ใคร ๆ ก็มีได้ ใคร ๆ ก็ใช้ชีวิตอย่างอิสระเสรีได้' ก็ไม่ได้มีอยู่จริง ทุกอย่างล้วนเป็นแค่คำโฆษณาเมื่ออเมริกาต้องการประชากรวัยแรงงานเพื่อขับเคลื่อนเศรษฐกิจเท่านั้น และความเท่าเทียมก็มีอยู่ในสังคมแค่เท่าที่รัฐจะหยิบยื่นให้ แค่กับกลุ่มคนที่รัฐต้องการจะหยิบยื่นให้เท่านั้นด้วย

Blue Bayou เขียนบท กำกับ และแสดงนำโดย จัสติน ชอน โดยอิงจากกรณีจริงของชาวอเมริกันที่ถูกส่งกลับหรือเตรียมส่งกลับประเทศ ซึ่งจุดนี้มีกระแสวิพากษ์วิจารณ์อย่างหนักว่าโครงเรื่องหลักอิงอยู่กับชีวิตของผู้ถูกส่งกลับเพียงคนเดียว และคนคนนั้นก็ไม่ได้ทราบว่าจะมีการสร้างหนัง ขณะเดียวกันก็ไม่เคยยินยอมให้เรื่องราวของตัวเองถูกบอกเล่าในลักษณะนี้ด้วย (แม้ว่าเรื่องราวตามที่เกิดในหนังจะเกิดขึ้นจริงก็ตาม)
Blue Bayou เข้าฉายเฉพาะที่ House Samyan วันที่ 4 พ.ย.
