วงเวียนโอเดียนที่เป็นเหมือนประตูทางเข้าสู่เยาวราชจากทางถนนเจริญกรุง ได้เปลี่ยนแปลงไปมากจากอดีตที่เคยเป็นหนึ่งศูนย์กลางของความบันเทิงเมื่อประมาณ 40 ปีก่อน
บริเวณวงเวียนที่ถูกตั้งชื่อตามโรงหนังโอเดียนในสมัยนั้น ในวันนี้นอกจากโรงหนังโอเดียนจะถูกรื้อทิ้งไปแล้ว บริเวณเกาะกลางยังได้กลายเป็นซุ้มประตูเฉลิมพระเกียรติที่ถูกสร้างขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2542 ซึ่งได้กลายเป็นสัญลักษณ์ของวงเวียนโอเดียนไปแล้ว
ภาพถ่ายจากข้างหน้าห้างทองเซ่งเฮงหลีที่หัวมุมแยกเยาวราชตัดกับถนนเยาวพานิช ที่เต็มไปด้วยรถเข็นขายผลไม้ที่จอดขายอยู่บริเวณหัวมุมแยก นอกจากโรงหนังเทียนกัวเทียนทางซ้ายของรูปในอดีตจะกลายเป็นห้างทองฮั่วเซ่งเฮงไปแล้ว ทุกวันนี้เป็นไปไม่ได้เลยที่จะเดินจับมือกันเดินข้ามถนนเป็นหน้ากระดาน 5 คนแบบในสมัยก่อน
ภาพอีกด้านของแยกเยาวพาณิชเดียวกันนี้เมื่อประมาณ 20 ปีทีแล้ว สมัยที่ห้างขายทองฮั่วเซงเฮง สาขา 2 ในยังไม่มีประตูกระจกกั้น บรรยากาศไม่ได้แตกต่างไปจากทุกวันนี้มากนัก
เราถ่ายภาพนี้จากหน้าร้านเดอะพิซซ่าคอมปานี ปัจจุบันโรงหนังที่เห็นในภาพเดิมได้ทุกรื้อลงเป็นที่เปล่าร้อมรอบด้วยกำแพงเพื่อรอสิ่งปลูกสร้างใหม่ เช่นเดียวกับอาคารหลังเตี้ยใต้ป้าย อาร์ซีโคล่าที่ได้กลายมาเป็นเซเว่นอีเลฟเว่น นอกจากนั้นแล้วความจราจรที่หนาแน่นในวันนี้ทำให้เราอิจฉาคนในสมัยอดีตที่ยังจอดรถริมถนนทั้งสองฝั่งได้สบายๆ
บริเวณแยกเยาวราชตัดกับถนนผดุงด้าว ชั้นสองของบรรดาตึกแถวที่เป็นร้านอย่าง เล่าลี่และสามารถหูฉลาม ได้ตกแต่งต่อเติมและเปลี่ยนหน้าตาไปมาก ที่ยังคงเดิมไม่เปลี่ยนแปลงคือหม้อแปลงและสายไฟฟ้าที่ยังห้อยระโยงระยางเหมือนในอดีต
หลายคนอาจจะยังไม่เคยรู้ว่าห้างเซ็นทรัลเคยตั้งอยู่บนถนนเยาวราช เช่นเดียวกับโรงหนังคาเธ่ย์ที่ปัจจุบันได้กลายเป็นโลตัส เอ็กเพลซไปเรียบร้อยแล้ว
โครงเหล็กสีขาวที่มองเห็นได้ชัดบนตึกแถวข้างๆ ร้านบาจา เดิมทีเคยเป็นเป็นที่สำหรับโปสเตอร์ของโรงหนังงิ้ว เฉลิมราษฎร์ หรือ ซิงหั่งจิว
ทัศนียภาพที่เราเห็นบนช่วงถนนเยาวราชใกล้แยกวัดตึกไม่ได้แตกต่างไปจากปี 2522 มากนัก จะมีก็แต่ตึกโรงแรม Grand China Hotel ที่มองเห็นได้จากถนน และจำนวนรถโดยสารบนท้องถนนที่คับคั่งในช่วง 5 โมงเย็น
ภาพโดย: Peeraya Sirathanisa
