ดูโอ้อินดี้ป็อปจากอังกฤษที่ชาวซอลมิลค์หลงรักอย่าง Oh Wonder ซึ่งเคยแวะมาเยี่ยมเยียนแฟน ๆ ชาวไทยอย่างใกล้ชิดไปแล้วก่อนจะมีโควิด เป็นหนึ่งในศิลปินที่ต้องปรับแผน ยกเลิกโชว์ในบ้านเราที่เคยแพลนไว้อย่างไม่มีกำหนด จนกว่าสถานการณ์การเดินทางระหว่างประเทศจะปลอดภัยจริง ๆ ทำให้คอดนตรีอินดี้ยังคงต้องรอต่อไปอีกนิด แต่ถึงอย่างนั้น พวกเขาก็มีผลงานออกมาให้หายคิดถึงกันแล้วในที่สุด กับซิงเกิลใหม่ที่ใกล้หัวใจมาก ๆ อย่าง 22 Break
ที่เราบอกว่า 22 Break ใกล้หัวใจนั่นก็เพราะว่า พวกเขาแต่งไว้ในช่วงที่กำลังจะเลิกกันนี่สิ! เพราะอย่างนั้น จะเรียกว่าบทเพลงนี้เป็นบันทึกความทรงจำครั้งสำคัญในชีวิตคู่ของ โจเซฟีน และ แอนโทนี แวนเดอร์ เวสต์ ก็คงไม่ผิดนัก โดยพวกเขาได้คบหากันตั้งแต่ปี 2013 และทำเพลงด้วยกันในปีถัดมา จนกระทั่งได้หมั้นหมายกันในช่วงที่ปล่อยอัลบัม No One Else Can Wear Your Crown เมื่อต้นปี 2020 แต่กลายเป็นว่าการหยุดชะงักเพราะโควิด และการทำเพลงในโฮมสตูดิโอทำให้รอยร้าวระหว่างทั้งคู่ชัดเจนขึ้น จนพวกเขาคิดจะยุติความสัมพันธ์
การผ่านจุดวิกฤติในความสัมพันธ์นั้นมาได้ และตัดสินใจแต่งงานร่วมชีวิตกันในที่สุด ดูจะเป็นเส้นชัยที่สวยงามที่น่าเฉลิมฉลอง แต่สิ่งที่สำคัญกว่านั้นคือการเดินทางผ่านห้วงอารมณ์ที่แสนยากลำบาก ที่นำมาสู่ซิงเกิล 22 Break นี้ ซึ่งโจเซฟีนและแอนโทนีหวังที่จะแชร์เสี้ยวหนึ่งของความรู้สึกจริง ๆ ของพวกเขากับแฟนเพลง โดยซอยมิลค์เรามีโอกาสได้พูดคุย (ระยะไกล) กับทั้งคู่ถึงกระบวนการทำเพลง และสถานการณ์ 'ความไม่ปกติที่เริ่มจะปกติ' ในประเทศเขาด้วย
ก่อนจะไปที่ 22 Break ต้องถามก่อนเลยว่าสถานการณ์ที่นั่น (อังกฤษ) เป็นยังไงบ้างคะ
แอนโทนี: ตอนนี้สถานการณ์ดีขึ้นครับ ดีขึ้นกว่าเดิม เราเพิ่งได้เริ่มกลับมาโชว์ โชว์แรกคือเมื่อสัปดาห์ที่แล้วนี้เอง เป็นเรื่องดีที่เราได้มี 'ชีวิตหลังโควิด' กันสักทีครับ
ดีจังค่ะ ไทยเรายังไม่มีแบบนั้นเลย แต่อย่างน้อยเราก็มีเพลงของพวกคุณ 22 Break นี่ค่อนข้าง 'ดิบ' (Raw) อยู่นะคะ พวกคุณว่ามันแตกต่างจากเพลงที่เคยปล่อยออกมายังไงบ้าง
โจเซฟีน: แตกต่างแน่นอนค่ะ นี่เป็นเพลงที่ส่วนตัวที่สุดเท่าที่เราเคยทำมาเลย เป็นเพลงที่เรา 'เปราะบาง' (Vulnerable) กันมาก มันเกี่ยวกับพวกเราตรง ๆ เลย เกี่ยวกับความสัมพันธ์ที่กำลังผุพังลง ความยากลำบากที่เราเจอ ฉันว่ามันสำคัญมากที่จะรับรู้เรื่องราวยาก ๆ เหล่านี้ พอ ๆ กับที่รับรู้เรื่องดี ๆ เพราะทุกคนก็ต้องเจอความลำบากด้วยกันทั้งนั้น ฉันว่าความเปราะบางถือว่าเป็น 'ซูเปอร์พาวเวอร์' อย่างหนึ่งเลยค่ะ
แอนโทนี: ผมว่าคำว่า 'ดิบ' ที่คุณพูดก็เป็นคำที่เหมาะเลยทีเดียวครับ มันไม่มีฟิลเตอร์เลยน่ะ เป็นตัวเราแบบไม่กลั่นกรอง
นอกเหนือจากแต่งเพลงและเริ่มออกโชว์แล้ว ช่วงนี้พวกคุณทำอะไรอยู่บ้างคะ
โจเซฟีน: เราเปิดร้านกาแฟค่ะ ในย่านที่เราอยู่เลย
แถวไหนคะ
โจเซฟีน: เพ็กแคมค่ะ ฝั่งตะวันออกเฉียงใต้ของลอนดอน เป็นโปรเจกต์ช่วงล็อกดาวน์เลยล่ะ เพราะพวกเราชอบดื่มกาแฟกันมาก แล้วเราดึงแรงบันดาลใจมาจากทุกที่รอบโลกที่เราเคยไปมาอยู่ในร้านนี้ด้วยค่ะ
แอนโทนี: เป็นที่ที่เราได้เจอครอบครัว เพื่อน ๆ เป็นที่รวมตัวของคนที่เรารัก ชีวิตตอนนี้เลยรู้สึก 'ปกติ' สัก 60% แล้วครับ
ฉันนึกว่าคุณจะให้เปอร์เซ็นต์สูงกว่านี้อีกสักนิด แต่แค่นี้ฉันก็อิจฉาแล้วค่ะ
แอนโทนี: ผมกดคะแนนลงหน่อยเพราะว่าชีวิตจริง ๆ ของพวกเราคือการเดินทางน่ะครับ ซึ่งตอนนี้ยังทำไม่ได้ เลยยังรู้สึกไม่ปกติขนาดนั้นครับ นี่อาจจะปกติแล้วสำหรับคนอื่น แต่สำหรับเรา ยังครับ
โจเซฟีน: เราคิดถึงการเดินทางค่ะ เราคิดถึงเมืองไทยแล้ว กรุงเทพฯ คือที่สุดท้ายที่เราได้ไปก่อนจะปิดโควิด มันเป็นทริปที่ดีมาก
แอนโทนี: ดีที่สุดเลยครับ เราอยู่นานสัก 5 วันได้ สุดยอดมากเลยครับ
ถ้าโควิดหายไปหมดแล้ว คุณอยากไปเปิดโชว์ที่ไหนมากที่ไหนคะ ขอสัก 3 แห่ง พร้อมเหตุผล... ต้องมีประเทศไทยด้วยใช่มั้ยคะ
โจเซฟีน: แน่นอนอยู่แล้วค่ะ
แอนโทนี: จริง ๆ คือเรามีคิวต้องเล่นอยู่แล้วด้วยครับ แต่ต้องเลื่อนออกไป ถ้าเดินทางได้เมื่อไหร่ เราไปหาแน่นอนครับ
เหลือ 2 แห่งให้เลือกค่ะ
แอนโทนี: ผมอยากไปนิวยอร์กครับ ไปเจอเพื่อน ๆ เรามีเพื่อนหลายคนที่นั่นครับ
โจเซฟีน: ส่วนฉัน... คือที่ผ่านมาเราดูหนังและซีรีส์เกาหลีเยอะน่ะค่ะ ฉันอยากกลับไปโชว์ที่เกาหลีมาก
เรื่องอะไรบ้างคะ
โจเซฟีน: คุณรู้จัก 'สควิด เกม' มั้ย
ฉันก็เพิ่งดูไปค่ะ ดู 2 วันจบเลยล่ะ
โจเซฟีน+แอนโทนี: เราก็เหมือนกัน!
แอนโทนี: มันดีมากเลยใช่มั้ยครับ
โจเซฟีน: คือฉันรู้สึกว่าต้องนอนแล้ว แต่ก็หยุดดูไม่ได้เลยค่ะ ติดมาก มันดีมาก ๆ เลยค่ะ ฉันอยากกลับไปเกาหลี แล้วไปสัมผัสสิ่งที่ได้เห็น ที่ได้ดู จากคอนเทนต์ต่าง ๆ ค่ะ
ระยะเวลาล็อกดาวน์ที่ผ่านมา รวมถึงการทำ 22 Break ช่วยให้คุณได้เรียนรู้อะไรบ้างคะ
แอนโทนี: สำหรับผมคือเรียนรู้ว่าควรเชื่อสัญชาตญาณตัวเองครับ ผลงานช่วงที่ผ่านมาเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นแบบไม่ได้ผ่านการปรับแต่งหรือบิดเบือนรูปลักษณ์ใด ๆ เลยครับ เราปล่อยให้มันเป็นแบบนั้นของมันเลย
ช่วงนี้ผู้คนทั่วโลกจำนวนมากกำลังซึมเซากันอยู่ นอกเหนือจากผลงานดนตรีแล้ว คุณมีอะไรอยากแชร์กับพวกเขามั้ยคะ
โจเซฟีน: ชีวิตมันเหมือนรถไฟเหาะตีลังกานะคะ เราลงต่ำยังไงมันก็ต้องกลับขึ้นมาได้ ความทุกข์ ความซึมเซาที่ว่า มันมีจุดสิ้นสุดแน่นอนค่ะ มันอาจจะต้องรอสักหน่อย และระหว่างนี้ก็อย่าตำหนิตัวเองเกินไปนักด้วย อย่ามองว่า ‘ตัวเราช่างล้มเหลวเหลือเกิน’ หรืออะไรแบบนั้นเลยค่ะ
ถ้าอย่างนั้น กับแฟน ๆ ล่ะคะ มีอะไรอยากฝากถึงแฟน ๆ ที่รอพวกคุณอยู่บ้าง
โจเซฟีน: สวัสดีค่าาาา (พูดไทย) แฟน ๆ ชาวไทยทุกคน
แอนโทนี: สวัสดีครับ! (พูดไทย)
โจเซฟีน: พวกเรารอที่จะกลับไปพบกับทุกคนไม่ไหวแล้ว
แอนโทนี: ผมหวังว่าเราจะได้ไปจริง ๆ เร็ว ๆ นี้นะครับ
โจเซฟีน: ขอให้ทุกคนปลอดภัยนะคะ เราขอส่งความรักไปให้จากที่นี่ แล้วเจอกันค่ะ
ขอบคุณที่มานั่งคุยกับซอยมิลค์เรานะคะ แล้วเจอกันที่ประเทศไทยค่ะ
โจเซฟีน+แอนโทนี: ขอบคุณค่าาาา / ขอบคุณครับ (พูดไทย)
เราจบสัมภาษณ์ลงไปด้วยมู้ดสุดพอสสิทีฟ ถึงเพลง 22 Break จะไม่ได้ทำให้เรารู้สึกอย่างนั้นเลยก็ตาม มันทำให้เราเห็นเลยจริง ๆ นะว่า เมื่อคนเราข้ามผ่านจุดที่ยากที่สุดมาแล้ว เหมือนอย่างที่ทั้งสองข้ามผ่านมาได้ (แต่บันทึกความรู้สึกหม่น ๆ นั้นไว้เป็นบทเพลง) สิ่งที่เหลืออยู่คือพลังใจที่แข็งแกร่งขึ้น แน่นอนว่าสำหรับเรา เพลงนี้ไม่ได้อธิบายความแตกร้าวในความสัมพันธ์ของคู่รักเท่านั้น แต่มันยังอธิบายความเป็นไปของโลกตอนนี้อยู่กลาย ๆ ด้วย
ความซึมเซาทั้งหลายอาจจะมีขึ้นเพื่อเป็นบททดสอบให้เราพยายามข้ามผ่านไปให้ได้เท่านั้นนั่นแหละ และเราหวังว่าแฟน ๆ ของ Oh Wonder คุณผู้อ่านชาวซอยมิลค์ รวมถึงทุกคนที่ได้อ่านบทความนี้ จะยังมีพลังใจที่จะต่อสู้กับปัญหาต่าง ๆ หรืออย่างน้อยก็ขอให้บทความนี้ทำให้คุณมีพลังใจมากขึ้นสักนิดก็ยังดี เชื่อเถอะว่าวันที่ดีกว่ากำลังรอเราอยู่ แต่ระหว่างนี้... ขอให้ฟังเพลงรอไปก่อน เริ่มจาก 22 Break เลยแล้วกัน!
