แบ๊ดส์บอยซอยตัน ละครเวทีจากเหล่านิสิตนิเทศฯ จุฬาฯ ที่มีทั้งกู๊ดและแบ๊ด

ถ้าจะให้พูดถึงละครเวทีที่ไม่ใช่ละครโรงใหญ่ และไม่ได้สร้างด้วยโปรดักชันหรูหราหมาเห่าแบบที่เราคุ้นเคยกัน นอกจากทีมผู้จัดละครอิสระและกลุ่มละครโรงเล็กแล้ว ก็เห็นจะเป็นเหล่าละครเวทีจากนิสิต-นักศึกษานี่แหละที่มีความน่าสนใจและชวนให้เราต้องตีตั๋วเข้าไปดูแทบทุกครั้ง ยิ่งสมัยนี้ไม่จำเป็นว่าคณะที่ทำละครเวทีจะต้องเป็นคณะนิเทศศาสตร์อย่างเดียวแล้ว เพราะเราก็ได้เห็นละครเวทีจากคณะอักษรศาสตร์ สถาปัตยกรรมศาสตร์ มนุษยศาสตร์ บัญชี ไปจนถึงวิศวกรรมศาสตร์บางทีก็ยังมีละครเวทีกับเขาเลย

 

แต่หนึ่งในตำนานของละครเวทีที่หนึ่งปีมีครั้ง และเมื่อเข้าช่วงปลายปีทีไรก็จะได้ดูละครของพวกเขาเสมอ แถมยังเป็นสถานที่บ่มเพาะนักแสดงและคนในแวดวงในอนาคตใหม่ ๆ อีกหลายคน คงหนีไม่พ้นละครเวทีนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย แน่ ๆ และล่าสุดกับละครเวทีที่กำลังแสดงอยู่ตอนนี้เลยกับ แบ๊ดส์บอยซอยตัน ที่เราเองได้มีโอกาสแวะเวียนไปดูมาแล้ว และก็ต้องขอบอกว่าละครเวทีในปี 2561 ของพวกเด็ก ๆ ปีนี้นั้น มีทั้งกู๊ด และแบ๊ด สมชื่อละครแหละ 

 

 

ก่อนที่จะงงว่าเรื่องราวเป็นอย่างไร เราขอเล่าคร่าว ๆ ก่อนแล้วกันว่า แบ๊ดส์บอยซอยตัน จะพาเราเข้าไปสู่ในชุมชนซอยตัน ชุมชนที่ปวดหัววุ่นวายสไตล์ไทย ๆ เรานี่แหละ แถมยังมีเรื่องการอยู่อย่างไม่เป็นระเบียบและแออัด นั่นทำให้ท่านนายกฯ เปรม ต้องลงมาแก้ปัญหาด้วยการจัด "แฟลตโนตัน" ขึ้นมาเสียเลย ทำให้แก๊งป่วนประจำซอย 3 คนได้แก่ ต๋อง หมิง เด๋อ ต้องออกมาสืบความจริงด้วยตัวเอง (เพราะพวกเขาอยากเป็นฮีโร่เหมือนตัวการ์ตูนอย่าง อีกาแมน ที่อ่านเหลือเกิน) ว่านายกฯ เปรม มีอะไรในกอไผ่หรือเปล่า ถึงออกมาทำดีกับประชาชน แถมยังสร้างแฟลตให้อยู่ฟรี ๆ ของฟรีมีในโลกที่ไหนกันล่ะ ! 

 

 

 

เอาจริง ๆ แล้วทั้งจากทีเซอร์ที่ปล่อยออกมา (ซึ่งโปรดักชันและการตัดต่อดีทีเดียว เราชอบ) และเรื่องย่อที่ได้รับรู้นั้น ทำเอาเราตื่นเต้นที่จะได้ชมอยู่ไม่น้อย เพราะแม้หน้าหนังจะเล่าผ่านตัวละครซึ่งเป็นวัยรุ่น แต่เหมือนเนื้อเรื่องจะมีความหนักขึ้นจากเรื่องของการเมือง สภาพสังคม ชีวิตความเป็นอยู่ของรากหญ้า และการคอรัปชัน ทำเอาเราตื่นเต้นว่าเรื่องราวความสนุกแบบที่เคยดูในสมัยก่อนเช่น วงกฎ หรือ Westonhood นั้นจะกลับมาอีกครั้ง เพราะต้องยอมรับว่าช่วงหลัง ๆ ละครเวทีนิเทศฯ จุฬาฯ เบาลงไปเยอะในด้านเนื้อหาและมิติของบทกับตัวละคร แต่เมื่อดูจบแล้วก็พบว่า แบ๊ดส์บอยซอยตัน ยังคงเป็นละครเวทีที่มีบทไม่ต่างจากละครเวทีนิเทศฯ จุฬาฯ รุ่นหลัง ๆ อย่าง Sexret Alert, The Villa Smaris หรือปิ๊กกะแอน ที่เบา ตรงไปตรงมา มีมิติของการดำเนินเรื่องและตัวละครที่ยังไม่ลึก สถานการณ์ที่ผูกปมเข้ามายังขาดที่มาที่ไป หรือแรงจูงใจยังไม่แข็งแรงพอ ทำให้อารมณ์ร่วมของผู้ชมที่มีต่อละครเวทีเรื่องนี้อย่างเรายังหลุดอยู่บ่อย ๆ

 

 

 

แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังมีหลายส่วนในละครเวทีปีนี้ที่เราชอบและรู้สึกว่าเวิร์กเลยทีเดียวแหละ อย่างแรกเลยต้องขอชมน้อง ๆ เบื้องหลังทุกภาคส่วน ทั้งฝ่ายแสง ฝ่ายเสียง ฝ่ายฉาก และแบ็กสเตจที่ลงตัวมาก ๆ โดยเฉพาะการใช้เวลาเปลี่ยนฉากที่น้อยนิด ดับไฟไม่นานก็เริ่มเล่นองก์ใหม่ พร้อมฉากใหม่ที่ออกแบบมาอย่างดิบดีแล้วว่าถ้าทำแบบนี้จะช่วยให้พวกเขาเปลี่ยนฉากได้เร็วขึ้น ซึ่งก็ได้ผล นั่นทำให้เราไม่ต้องนั่งรออยู่ในความมืดยาวนาน และสามารถส่งต่ออารมณ์จากองก์ก่อนหน้าได้ทันที อะไรดีตรงนี้ก็ต้องชม รวมไปถึงการดีไซน์ไฟในแต่ละฉากที่ช่วยสื่ออารมณ์และความหมายได้ชัดเจนขึ้น หรือบางช่วงที่ตัวละครต้องเคลื่อนไหวไปมาบนเวทีเร็ว ๆ น้องที่คุมไฟฟอลโล่วก็ยังตามได้ทัน เรียกว่าทำการบ้านมาดี อะไรก็ต้องขอชม!

 

 

 

อีกอย่างที่ดีและไว้ใจได้อยู่แล้วว่าถ้าเข้ามาดูละครเวทีนิเทศฯ จุฬาฯ จะต้องไม่ผิดหวังในจุดนี้แน่นอน คือไลน์การเต้น และการออกแบบท่าทางต่าง ๆ ประกอบเพลง ซึ่งในปีนี้ก็ยังทำได้ดีเหมือนเดิม แม้ตัวละครจะเยอะมาก ๆ บนเวที (โดยเฉพาะฉากธรรมดา ๆ ในซอยตันที่ตัวละครกำลังคุยกันอยู่ด้านหน้า แล้วก็มีเอ็กซ์ตร้าที่เล่นเป็นชาวบ้านในซอยเดินกันไปมาอยู่ข้างหลังนี่ให้อารมณ์เหมือนดูรายการระเบิดเถิดเทิงชอบกล /นี่ชม) ก็ไม่ได้รู้สึกว่าวุ่นวายหรือไลน์มันมั่ว ๆ แต่อย่างใด ดูก็รู้ว่ามีการเตรียมตัวมาดีมาเยอะ มีซีนหนึ่งที่เราชอบมาก นั่นคือซีนที่แก๊งตำรวจต่อกรกับสภาวายร้ายท่ามกลางความมืด ฉากนี้มีการออกแบบท่าทางด้วยการใช้ไฟฉายได้สวยมาก ๆ เส้นแสงของไฟ การขยับไฟฉายให้เข้ากับเพลงประกอบ การปล่อยดรายไอซ์มาช่วยเรื่องเทคนิคให้เห็นแสงจากไฟฉายเป็นลำมากขึ้น และท่าทางการเต้นของนักแสดง เรียกว่าฉากนี้เราว้าวเลย ชอบเลย

 

 

ทั้งนี้ทั้งนั้น เพลงประกอบที่เป็น Theme Song นี่ก็ดีย์ บีทติดหูง่าย ซาวด์แบบสมัยนิยม กดฟังไปสามสี่รอบก็ร้องคลอตามได้แล้ว กลายเป็นว่าเพลงประกอบละครเวทีปังเฉยเลย ! ส่วนตัวละครเวที แบ๊ดส์บอยซอยตัน ยังคงมีรอบการแสดงอยู่ไปจนถึงวันอาทิตย์นี้เท่านั้นนะ และถึงแม้ว่าหอประชุมจุฬาฯ จะปรับปรุงเสร็จแล้ว แต่พวกเขาก็ยังยืนหยัดทำการแสดงที่โรงภาพยนตร์สกาลาอยู่เหมือนเดิม ซึ่งแม้ว่าระบบเสียงจะไม่ค่อยดีเท่าไหร่เพราะควบคุมยาก แต่การเดินทางก็สะดวกดีเลยแหละ สุดสัปดาห์นี้ถ้าไม่รู้จะออกไปไหน ลองแวะไปให้กำลังใจน้อง ๆ ด้วยการดูละคร้เวทีของพวกเขากันได้นะ